dat gevoel….daar hou ik van

1378750505

Mijn partner, Eric, en ik hebben een eigen fietsenwinkel waar ik geregeld een handje  (zeg maar gerust grote hand 😉  ) toesteek. Door de jaren heen heb ik me gespecialiseerd in de combinatie ‘oude mannen en fietsverlichting’. Oudere mannen zijn immers zò voorspelbaar!

Zelfs hun bezoek aan onze winkel verloopt steeds volgens een vast scenario. Vooral als Eric even niet aanwezig is in de winkel. Zoals ook deze week:

  • Een oude man komt binnen en zijn blik dwaalt eerst door de winkel…. en vervolgens door de werkplaats
  • Zijn gezicht verraad een lichte teleurstelling waarna hij zich noodgedwongen tot mij richt
  • den baas is ni thuis zeker?”….
  • ‘Duidelijk weer eentje met gedachten van vòòr de vrouwenemancipatie’ is mijn eerste gedachte, maar gezien zijn gezegende leeftijd vergeef ik hem zijn uitspraak en blijf vriendelijk
  • “Als je Eric zoekt, nee, maar kan ik je niet helpen?”
  • “Nee, gij kunt mij ni helpen, er is iets mis met het achterlichtje van mijn fiets”
  • en dat, dat had hij nu net niet tegen mij moet zeggen, dat ik iets niet kan!!  Ik voel me onmiddellijk aan de kant gezet door deze vrouw-aan-de-haard, man-werkt man….in mijn binnenste borrelt de onweerstaanbare drang op om mezelf tegenover hem te bewijzen
  • “We zullen er eens naar kijken” zeg ik kordaat en neem een kleine kruisschroevendraaier van de werkbank waarna ik me naar zijn fiets begeef
  • Hij mompelt nog nog iets van dat hij op een andere keer wel zal terug komen, hij vertrouwt me niet, ik voel het
  • Ik doe alsof ik hem niet gehoord heb en kniel neer bij het achterlichtje van zijn oude fiets
  • Even het schakelaartje controleren….dat is o.k.
  • Met een vlotte draaiende beweging (intussen ben ik reeds een geoefende schroevendraaister) maak ik het rode afdekkapje los en haal de 2 AA batterijen uit het licht
  • Ik laat me niet van de wijs brengen door de controlerende blik die ik over mijn schouder voel priemen (want zo zijn oudere mannen, ze willen alles van dichtbij zien) en schroef zelfverzekerd verder
  • Er is wat oxidatie te zien op één van de contactpunten….een veeg met een schuurpapiertje en het is zo opgelost
  • Even testen: een flauw lichtje
  • Blijkbaar hebben de batterijtjes hun beste tijd gehad, dus vervang ik ze meteen
  • Het boeltje dichtschroeven, even testen en klaar is kees, toch niks aan?

Tot hier het voorspelbare scenario. Vanaf dan zijn er meerdere mogelijkheden.

  • Sommigen betalen en verlaten weinigzeggend de winkel
  • Maar zoals de meeste oude mannen kijkt deze me verbaasd aan: “amai, zeg, dat had ik niet verwacht, wie is er hier eigenlijk de fietsenmaker, Eric of gij?”. En er volgt nog een reeks van lofbetuigingen aan mijn adres. ’t Kan niet op….
  • In dat geval weet ik dat er voor mij, bij het afrekenen, meestal nog wel een extraatje in zit, “om ne koffie te gaan drinken” zegt hij. Hé mannen, ik lust ook wel een biertje hoor! Ik begin de man die eerst zo wantrouwend overkwam zowaar sympathiek te vinden…De oudere man verlaat zichtbaar tevreden en met een zwaaiende handbeweging de zaak.
  • Op dat moment voel ik een wolkje onder mijn voeten schuiven en ga ik licht zweven,mijn vuist balt zich boven mijn hoofd tot een overwinningsgebaar.       Yes, ik heb het wéér eens gedaan, ik heb hem overpowered 😉  en het mooiste is dat hij het zelf toegegeven heeft! Dat gevoel, daar hou ik nu van, ik heb mezelf kunnen bewijzen ten opzichte van iemand die het totaal niet verwachtte.  Mijn zelfwaardering stijgt naar ongekende hoogten. Zo moet de onbekende wielrenner zich ook voelen wanneer hij, totaal boven verwachting, toch als eerste over de eindmeet komt. Vermoed ik, want van wielrennen, daar ken ik niks van, wel van oude mannen én fietsverlichting! Zò voorspelbaar!!!

					
Advertenties

9 comments

    1. Ik ben maar een beginneling hé Ingrid. Jullie (mijn lezers) zijn eigenlijk mijn proefkonijnen 😉 Daarom is het altijd plezierig respons te krijgen, zowel positief of negatief. Graag zou ik beter en beter gaan schrijven, dus als iemand tips heeft… ik sta open voor kritiek. Of indien iemand interessante boeken over ‘leren schrijven’ kent, laat maar een seintje.
      groetjes,
      Els

  1. woooow Els der schuilt niet alleen een schrijfster in je maar ook andere talenten , ik vind het allesinds prachtig verwoord , grts Liesbeth

  2. Dat heb je weeral goed gedaan Elske ! ! Jij staat je mannetje goed 🙂 !! Ik vind dat jouw teksten altijd heel plezant zijn om te lezen…zoals nu ook ..ik heb het met een glimlach op mijn gezicht gelezen ! ! Je hebt echt talent !!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s