Less is more!

617190_10151175966518172_1343213673_o
 
 
Ik heb het gevoel dat er iets gaande is in onze maatschappij. Een langzame verschuiving in het denken van de mensen. Ik verduidelijk me even:
 Niemand kan ontkennen dat we de ‘vette’ jaren nu wel gehad hebben en dat we ten gevolge van de wereldwijde crisis gestaag de andere richting opgaan. Het aantal gezinnen dat in armoede leeft neemt onrustwekkend toe. Tekenen van armoede worden her en der zichtbaar.  Zoals de kinderen die zonder eten naar school gestuurd worden, hoe erg is dat wel niet??? Dat betekent wel dat er thuis een heel gezin in honger leeft want een moeder zal elke kruimel die ze heeft eerst aan haar kinderen geven en daarna pas voor zichzelf zorgen.
Maar de crisis die we nu meemaken heeft ook zo zijn positieve gevolgen. De aandacht van de mensen wordt weer naar binnen gericht. Nooit kenden mindfullness, tai-chi, spirituele boeken, wellness, ……meer succes dan nu. Ik heb het gevoel dat de focus aan het verschuiven is van ‘hebben’ naar ‘zijn’. Men heeft eindelijk ingezien dat het bezitten van veel spullen niet automatisch leidt tot een gelukkig leven. In tegendeel, het geeft enkel aanleiding tot meer zorgen (onderhoud, defecten, kosten,..) angsten (diefstal, verlies,.. ) en stress (extra werken om alles te betalen,…). Van innerlijke rust is er geen sprake meer. Fysieke klachten zijn dikwijls het gevolg, denk maar aan het aantal burn-outs, depressies, …. die momenteel een hoogtepunt kennen.
Gelukkig lijkt het stilaan de andere kant op te gaan. Meer en meer mensen ondervinden, al dan niet uit noodzaak, wat de echt belangrijke dingen zijn in hun leven. En dat zijn dingen die je niet kan kopen zoals innerlijke rust, mensen om je heen waar je je goed bij voelt, een toffe job, een goede gezondheid, gezonde voeding,…. De mens lijkt ontdekt te hebben dat evenwicht, zowel van lichaam als van geest, belangrijk is.
Sommigen gaan zelfs zo ver dat ze ook daadwerkelijk minimalistischer gaan leven. Ze ontdoen zich van overbodige bezittingen, en behouden enkel de noodzakelijke basis. In plaats van een overvolle dressing enkel enkele goede basiskledingstukken. In Amerika zijn er zelfs websites, blogs en boeken die een minimalistisch leven prediken en de creators hiervan lijken wel een ganse horde volgelingen te hebben. Een bekende is bijvoorbeeld Joshua Becker, niet toevallig een predikant, en ongetwijfeld verdiend hij er ook een flink centje aan…. maar toch is zijn website de moeite om eens te bekijken.
Zelf kan ik er wel inkomen hoor, in dat minimalistisch leven. Een overvolle kleerkast, 2 auto’s voor de deur, een groot huis, nee, voor mij hoeft het niet. Je kan niet geloven hoe gelukkig ik me voel midden in de natuur met slechts het allernoodzakelijkste in mijn rugzak! Een dure, luxueuze vakantie zou me datzelfde goede gevoel niet geven!
Dus, wat ik eigenlijk wil zeggen is dat de crisis niet enkel kommer en kwel is maar ook haar positieve zijde kan hebben.
Of ben ik de enige die dat zo ziet? 
Advertenties

15 comments

    1. Het is soms zo moeilijk om eraan te weerstaan dingen te kopen die je niet echt nodig hebt. De verleiding is soms erg groot. Tegenwoordig probeer ik een soort bedenktijd in te lassen voor ik overga tot bestelling. Dikwijls besluit ik uiteindelijk om de centjes toch aan iets anders, iets nuttig, te besteden wat langere tijd voldoening geeft. Of om het bedrag gewoon te sparen.
      Wat betreft de tijd, heb ik ondervonden dat ik regelmatig wat niet voorgeprogrammeerde tijd (zie mijn blogstukje over dit onderwerp) nodig heb om te voorkomen dat ik mezelf voorbij loop.

  1. Ik geloof ook echt wel dat er een verschuiving aan de gang is.. beetje bij beetje, iedereen een beetje bewuster. En hoe mooi zou het niet zijn als dit geen hype is, maar iets echts, iets blijvends?! Ik ben voorstander 🙂

  2. Ik zeg altijd: geld maakt niet gelukkig, maar geen geld maakt ook niet gelukkig… Ik kan me zeker vinden in die “minder meer” filosofie, er zijn enorm veel mensen die verslaafd zijn aan luxe.
    Ik denk ook aan de volgende quote: “The most important things in life… aren’t things.”.

    1. Ja, de belangrijkste dingen in het leven zijn geen dingen. Volledig akkoord. Maar je kan er wel niet van leven hé. We worden, willen of niet, verplicht om mee te gaan met de tijd. Altijd bereikbaar zijn, mobiel zijn, een computer hebben,…En daar is geld voor nodig. Het is aan iedereen om daar de weg in te vinden waar je je het best bij voelt.

  3. Een blogje met veel denkstof. Zelf ben ik wat pessimistischer, niet zozeer voor onze generatie want we surfen nog wat verder op de nasleep van de vette jaren, wel voor de volgende generaties waar “minder” meer dan ooit realiteit zal zijn.

    1. Inderdaad, ik denk dat wij nog een soort tussengeneratie zijn. Voor mijn eigen kinderen ( 20 en 22j) denk ik dat het moeilijk zal zijn om zich, zoals wij, met eigen middelen, een huis, auto, reizen en andere luxe te veroorloven. Ik probeer hen wel bij te brengen dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is, die luxe. Maar ja, de jeugd, ze zullen het eerst zelf moeten ondervinden voor ze het ten volle begrijpen.

  4. ’t Lijkt inderdaad wel een beetje dubbel, hé. We behoren tot die groep die het ons kunnen permitteren om -vanuit eigen keuze – te consuminderen. Wie onder financiële druk staat, heeft vaak andere dingen aan het hoofd en het is ook moeilijk mindful te blijven wanneer je met twee diploma’s op zak geen werk vindt. Toch maar hopen dat we op maatschappelijk vlak snel dat ev evenwicht vinden…

    1. Om dan nog maar te zwijgen over het verschil tussen het ‘rijke’ westen en de ‘armere’ oostelijke landen. Daar zal ook stilaan een evenwicht in moeten komen wat ons ook meer en meer verplicht om te consuminderen.

  5. Ik maak het zelf aan de lijven mee, mijn moeder zit echt een een niet al te fijne situatie financieel gezien en dat is al jaren zo, ook toen ik nog thuis woonde. En daardoor besef ik al heel lang dat bezit niet gelukkig maakt, geluk zit van binnen. Wil overigens niet zeggen dat ik er een hekel aan heb heerlijk te shoppen of zo, maar echt geluk komt uit dingen die gratis zijn 😀

  6. Maar ik kom uit een gezin dat armoede kende en dan zie je toch wel dat geen geld hebben heel ongelukkig maakt en veel stress met zich meebrengt, ik denk dat je voor jezelf een gulden middenweg moet zoeken,……en jezelf al eens afvragen of je het echt wel nodig hebt, maar af en toe eens een verwennerij moet kunnen vind ik,…..

    1. Helemaal akkoord. Het zou mij grote stress bezorgen indien ik elke maand zou moeten liggen uitrekenen of ik er wel geraak op het einde van de maand… Zie ook het antwoord van margeaux hierboven.

  7. Mooi geschreven. Het is zeker mooi dat mensen in gaan zien dat geluk hem niet in geld zit. Of dit door de crisis komt weet ik eigenlijk niet. Wat wel uit de crisis blijkt is dat je toch echt geld nodig hebt om te kunnen overleven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s