ongewoon koppel

Wat gebeurt als een introverte persoonlijkheid en een echt ADHD persoontje een koppel vormen?

Dan krijg je ons: Eric en Els!

Onze buren vinden dat wij, als koppel,  een interessante relatie hebben. Ze hebben laatst bekent dat ze er onderling al gesprekken over gehad hebben. Over ons! Kan je je voorstellen: de buren praten over ons en komen het dan ook nog vertellen…Er wordt dus achter onze rug geroddeld 😉 Over hoe tegengesteld we wel zijn. En over de wonderbaarlijke manier dat onze totaal verschillende karakters elkaar toch mooi aanvullen.

Blijkbaar begrijpen veel mensen ‘onze combinatie’ niet.

Toch Els niet? Met Eric? Dat kan niet! Dit hebben we in het begin, via via, dikwijls moeten horen. En dan volgde er nog iets van ‘Stille waters…’ (duidelijk wie ze hiermee bedoelen!) en ‘Die passen toch echt niet samen,..’.

Eric, de ADHD stempel heeft hij nooit gekregen omdat die vroeger niet bestond, maar tegenwoordig zou hij een dikke vette ADHD stempel op zijn gat krijgen, daar ben ik zeker van. Altijd in beweging, altijd pratend, heel open, tegen de muren oplopend als hij moet stilzitten. Kortom, een gestrest Duracellkonijn. Rustig aan tafel zitten en enkel genieten is bijzonder moeilijk voor hem.

Els, ik dus, de introverte, hooggevoelige persoon. Zacht overkomend. Ik zal enkel praten als ik iets toe te voegen heb, of een een gevatte opmerking kan maken :-). Volledige rust aan de buitenkant, chaotisch vanbinnen 🙂

Combineer die twee en je krijgt een mengeling die soms een aanvulling maar soms ook een botsing van onze persoonlijkheden kan zijn.

Eric heeft de eigenschap om mij met zijn openheid en zijn zotte kuren uit mijn kot te lokken. Brengt trouwens iedereen aan het lachen. Bij hem kost het me ook minder moeite om ‘open’ te zijn. Alhoewel, als ik hier iets schrijf ben ik ook vrij open, niet?

Maar met zijn drukke kant wil het wel eens botsen. Als ik thuiskom van een superdrukke-heb-mijn-werk-niet-kunnen-afwerken-zoals-ik-het-wilde-werkdag bijvoorbeeld. Na zo’n werkdag van 6 of 8 uur heb ik even behoefte aan stilte rondom mij. Zodat ik terug rustig kan worden vanbinnen. En dat heeft hij blijkbaar nog niet begrepen. Hij is thuis, in onze winkel, natuurlijk ook best wel druk in de weer en wil zijn verhaal ook kwijt, dat snap ik wel. En dan botst dat wel eens. Maar  één veelzeggende blik in zijn richting en heeft hij mij al begrepen. “Ik ben weer druk, zeker?” vraagt hij dan? Ja dus! Ja Eric, je bent weer druk!!!

Ach ja, het komt er niet op aan het perfecte koppel te zijn, wel om te leren genieten van de verschillen. Niet waar?

En dat is soms gemakkelijker gezegd dan gedaan  😉

Advertenties

20 comments

  1. ik vind dit een mooi openhartig logje, Els!
    Mijn vrouw en ik zijn ook helemaal niet gelijkaardige zielen. We hebben op bepaalde gebieden veel gelijkenissen, maar op andere ook veel verschillen. We vullen mekaar gewoon aan, en dat is blijkbaar geen nadeel…

    1. Nee, behalve als je behangpapier moet kiezen. Dan had ik toch liever wat meer gelijkheid (in smaak) gezien. Dat wordt binnenkort weer een hele opgave. Maar deze keer zal het mijn keuze zijn!! Ik heb besloten om deze keer niet toe te geven. 🙂

  2. Dit zijn de beste relaties zeg ik uit de grond van mijn hart, waarom? Omdat de omschrijven van jou en Eric die van mij en Jer is maar dan precies andersom.. En weet je juist omdat je zo tegengesteld bent breng je ook het beste in elkaar naar boven 🙂 Maar goed dat hoef ik jou niet uit te leggen 😉

  3. Dit lieve Els is het verhaal van Carrie en Big,…..wij zijn de sterke leiding achter de creatieve zotte mensen, ze hebben ons nodig om structuur in hun leven te brengen,…..en daarom werkt het zo goed,…:-)

    1. O, een gelijkaardig koppel bestaat dus? Altijd gedacht dat wij uniek waren 🙂
      Zo heb ik het nog niet bekeken…ja, eigenlijk ben ik nodig om wat evenwicht in het geheel te brengen.

  4. Als ik je blog en je leuke reacties lees, krijg ik niet de indruk dat jij introvert bent. Trouwens, perfecte koppels bestaan niet. Perfectie is saai!

    1. Toch wel Kristien, mijn blog heb ik net nodig om opener te zijn, als uitlaatklep om het zo te zeggen.
      En perfectie is heel saai! Er mag een best wel een hoekske af zijn. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s