schrijfdrang

Schrijfdrang, het is geen ziekte maar soms is het wel degelijk een ongemak te noemen waar ik af en toe last van heb.

Het begint met honderden woorden die tegen hoge snelheid tegen de wanden van mijn bovenkamer kaatsen. Ik wil ze vangen, maar het lukt niet. Ik wil zinnen vormen maar de verbindingen tussen de woorden ontbreken. Er is geen samenhang te bespeuren. Totale chaos. Dat kan uren, dagen, soms weken duren… Voor anderen maak ik op die bepaalde  momenten soms wel eens een afwezige indruk. “Els, scheelt er iets?” deze vraag krijg ik dan wel eens te horen. Dat is wanneer ik orde probeer te brengen in die chaos. Alles in vakjes probeer te stoppen om een beter overzicht te krijgen.

En dan is er dat ene moment. Dan is er dat ene woord dat opvalt. Dat eruit springt. Het blijft even stilhangen in mijn hoofd. Als magneten worden andere woorden erdoor aangetrokken en klikken zich vast aan dat ene woord. Woordkettingen ontstaan. Zinnen. Flarden van een tekst. Ik probeer de zinnen vast te houden. Het lukt me niet altijd, soms flitsen ze gewoon voorbij en kan ik ze niet grijpen of heb ik dat moment andere bezigheden. Ik heb er al aan gedacht om mezelf een dictafoontje aan te schaffen. Maar dat zou, vrees ik, van mij een vrij zonderling persoon maken. Steeds een dictafoon op zak en er af en toe in spreken…raar. Soms probeer ik het op te lossen door gauw een zin of enkele woorden op een papiertje te kribbelen en het vervolgens in mijn achterzak te stoppen. Soms vind ik het terug, soms beland het in de was. Weg idee.

Wanneer ik een onderwerp, de essentie of de invalshoek van wat ik wil vertellen te pakken heb begin ik te schrijven. Er komt stilaan structuur in de tekst. Soms wordt alles weer opzij gelegd om later de draad weer op te nemen. Soms, zoals nu, vloeit alles vlotjes op het computerscherm.

Nog even herlezen, verbeteringen aanbrengen, en voila. Nu ben ik die schrijfdrang weer voor eventjes kwijt.

 

P.S. Waarom ik die schrijfdrang heb weet ik niet. Heeft het iets te maken van het niet verloren willen laten gaan van mijn gedachten? Maar waarom? Mijn gedachten zijn meestal niet eens nuttig te noemen. Of heb ik er zelf iets aan wanneer ze op papier staan? Bij mijn weten niet. Maar goed….er zijn wel meer mensen die een nutteloze hobby hebben. Zoals postzegels verzamelen. Zo verzamel ik gedachten denk ik dan maar.

Advertenties

25 comments

  1. Wat jij op het laatst schrijft doet mij denken aan een liedje van vroeger … ”If I get it all down on paper, it’s no longer inside of me, threatening the life it belongs to.” Maar dat terzijde … Op zich zou ik dat met die dictafoon wel cool vinden. 😀

  2. ik vind het helemaal niet nutteloos. Het is gewoon een vorm van alles verwerken, van je afschrijven. Ik heb ook zulk een drang. Niet alles wat ik schrijf is voor publicatie vatbaar en sedert kort gebruik ik het bij gesprekken met mijn psychologe. Doe gewoon verder met schijven.

  3. Ik heb ooit ook al eens geblogd over het feit dat ik een dictafoon zou moeten bij hebben tijdens mijn jogrondjes. Vooral dan springen er constant ideeën en gedachten door mijn hoofd. Die ik daarna natuurlijk weer kwijt ben.

    1. he, hoe kan dat? Ik schreef net een eerste reactie op jouw blog. Telepathie?
      Inderdaad, ik heb het vooral als ik alleen aan het wandelen ben. Hoofd leeg…enkel die woorden en die zinnen.

      1. Inderdaad een heuleboel, en dan publiceer ik pas na schrappen & schrijven en laat ik alleen overblijven wat past. Kortom ik ben altijd in een soort van jubelstemming als hij af is dat zorgt voor ruimte in de opslagplaats van mijn gedachten ;-))

  4. Oh wat herkenbaar. Dat heb ik ook. 😀
    Ik schrijf die losse woorden niet op papier maar zet ze direct in mijn telefoon.
    Zo heb ik tig notities staat waarvan sommige nooit gebruikt worden. Andere mix ik bij en door elkaar. Soms kan het enige tijd duren voor er daadwerkelijk iets op papier komt. Maar zo af en toe lukt het om direct een goed blogje te produceren.

    1. Blijkbaar starten vooral vrouwen met wat losse woorden en notities om een logje te maken.
      Op mijn computerscherm heb ik ook zo’n Post-It app met losse notities. Elk Post-Itje heeft zijn eigen onderwerp: ideeën, mooie liedjes, leuke quotes,…. Soms worden ze gebruikt, soms ook niet, maar ik heb ze altijd bij de hand.

  5. Dit is mijn manier van schrijven ook, echt alles wat je zegt herken ik. flarden die door je hoofd spoken, die langzaam een geheel vormen wanneer je gewoon lukraak gaat tikken. En dat je het uiteindelijk terugleest en denkt ja eigenlijk zijn die gedachten meer geordend als dat ik dacht 😉

  6. Ik heb altijd notitieboekje mee,…..maar vaak gebeurt het op de fiets en bedenk hele blogs die ik ook weer vergeten ben als ik op bestemming aankom 🙂 :-), maar ik snap de schrijfdrang wel,..heb hem ook,……en waar hij vandaan komt joost mag het weten, want heb dat als kind, noch puber ooit gehad, wel die notitieboekjes 🙂 🙂

    1. Natuurlijk een notitieboekje, ik had niet anders verwacht van de georganiseerde Carrie. Die werkt niet met losse papiertjes die overal rondslingeren… 😉

  7. Hier ook die schrijfdrang, alleen zit er soms zoveel in de wachtrij dat ik het allemaal niet geörganiseerd krijg en ik er dan maar geen woorden aan vuil maak. Blogtitels durven me wel vaker te binnenschieten tijdens het autorijden,om ze dan prompt weer te vergeten ook.
    Maar nu moet je me excuseren, ik heb nog een reisverslag met annexen te schrijven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s