knoflookgarnalen en koffie

SDC10650

Vanop de deli/kaasafdeling heb ik een mooi zicht op de ingang van de winkel.

Ik zie een man met kordate pas binnen stappen, het valt me meteen op dat hij geen winkelkar duwt en evenmin een mandje in zijn hand heeft.

Ik twijfel even. Is dat niet die knappe, vrolijke, verzorgde, vlotte man die me gisteren reeds opgevallen was?

Hij komt mijn richting uit en houdt halt aan de deli/kaasafdeling, net tegenover mij en kijkt me zwijgend aan.

Nu weet ik het zeker….hij is het!

Met een glimlach en een vrolijke ‘goeiemorgen’ groet ik hem.

Dag Els’

Ik schrik….hij kent mijn naam?

Ach ja natuurlijk, weer even vergeten en  ik grijp met mijn hand naar het naamplaatje dat op mijn schort zit.

Ik heb je raad van gisteren opgevolgd”.

Ik heb er een glas witte wijn bij gedronken, en het heeft gesmaakt!’

Ik had gisteren onze, trouwens zeer lekkere, knoflookgarnalen als proevertje op mijn verstoog gezet. Hij was één van de vele klanten die ze geproefd had.

Hij stond voor mijn  verstoog met een beker van onze Perla koffie in de hand, proevend van de garnalen. Ik maakte hem er nog attent op dat koffie en garnalen geen te beste combinatie was. Ik zei hem verder nog dat ik hem het bijpassende glas witte wijn helaas niet kon aanbieden…. We hebben er samen nog om gelachen. Hij zou ’s avonds wel een flesje openmaken had hij geantwoord en legde vervolgens een pakje van mijn knoflookgarnalen in zijn winkelwagen… Missie geslaagd!

En nu staat hij hier terug.

‘Bij het eten van de garnalen heb ik aan jou gedacht, jouw gezelschap was het enige wat ontbrak om mijn avond compleet te maken…’  zegt hij, waarbij hij mij strak blijft aankijken.

Slik…

Verwacht hij hier een antwoord op? Zo ja, welk? Denk, denk,….

Ik heb het gevoel dat ik rood begin aan te lopen. Ik kan het niet helpen, bijna vijftig, hormonen op hol….het idee alleen al… : hij, die knappe man, op een eenzame avond alleen met mij in gedachten,….

Mijn fantasie neemt ongewild een loopje met mij…. Ik voel me vanbinnen helemaal warm worden, mijn hart maakt een extra sprongetje.

Met een flits kom ik terug tot de realiteit, want stel je voor, misschien ziet hij aan mijn geamuseerde gezichtsuitdrukking wel wat ik denk,…

Dat is lief van u’ was mijn antwoord.

Pfff, flauw ja, ik weet het, maar wat kon ik anders zeggen? Dat was het enige wat de voor de buitenwereld altijd brave Els op dat moment bedenken kon…..

Advertenties

23 comments

  1. Tof toch dat je als vrouw nog niet afgeschreven bent ! Is het niet zo dat de eigen partner zo een complimenten wel eens durft te vergeten ? Ik zou het alvast niet kunnen laten om hem dat eens goed wijs te maken 🙂
    Mocht ik hetzelfde voorhebben, ik zou trouwens ook niet weten wat daarop te zeggen !

  2. Eric is niet echt een man van complimenten. En ik viind het o.k. zo hoor. Hij is elke dag goed voor mij, ’t is dat wat telt hé? Mannen die veel complimenten geven vindt hij slijmballen die iets goed te maken hebben. :-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s