Even opladen

foto: Els, Madeira 6/2015

Iets langer dan twee weken geleden heb ik noodgedwongen het kraantje van mijn energiereserve opengedraaid. Ik was helemaal leeg. Gelukkig kon ik nog rekenen op een kleine reserve om me door de laatste werkdagen te slepen.

En wat doe je aan die lege energietank? Eerst controleren of er geen lek is… En ja, die is er. Daar ga ik niet over zeuren, daar moet ik iets voor ondernemen. Misschien moet ik op zoek naar een stop om het gat te dichten of wordt het een andere tank? Hopelijk volgt er snel duidelijkheid…

Ondertussen kan ik natuurlijk mijn tank bijvullen. Ik vroeg en kreeg een week vakantie, boekte onmiddellijk een lastminute reis naar Madeira.

Waarom Madeira? Madeira voldeed volledig aan ons eisenpakket: mooie natuur, wandelmogelijkheden, niet tē toeristisch, zonnig maar niet te warm en ook belangrijk, niet te duur…

Wat heb ik genoten van de vakantieweek!

Onze dagelijkse wandeltochten in de mooie natuur van Madeira brachten mij weer tot rust, mijn energietank is tot de dop gevuld en ik heb het gevoel dat ik er weer volle kracht tegenaan kan.

Bovenstaande foto geeft een goed beeld van het decor van onze wandeltochten. Mooi toch?

Maar ik ben ben ook wel een tikkeltje bang geweest. Zeer smalle bergpaadjes en grote hoogteverschillen maakten dat ik regelmatig oog in oog kwam te staan met mijn angst voor hoogte. Maar mijn zin voor avontuur, de interesse voor de natuur en mijn onbegrensde nieuwsgierigheid bleken groter dan mijn angst. Ik ging, toch wel aarzelend, de confrontatie aan, en waagde me op smalle bergpaadjes langs steile afgronden. En zie, tegen het eind van de week was ik al heel wat minder bang. Dikke duim voor mezelf!

Ik heb zo mijn eigen theorie rond de smalle bergpaadjes:

Het ergste wat je kan overkomen is toch dat je languit zijdelings, weg van de bergwand, richting afgrond valt, nietwaar? Dus zolang het pad breder is dan 1,7m ben ik volgens mijn theorie veilig, want dat is mijn lengte is 1,7m. Maar wat bleek? In Madeira zag ik geen enkel bergpad breder dan 1,5m. De norm voor een bergpad was in Madeira eerder 30 tot 60cm. Indien ik zou vallen zou de kans dat ik in de afgrond zou belanden vrij groot zijn.

Maar we lieten ons niet kennen en kozen enkele vrij pittige wandelingen uit. Zo waagden we ons aan de beklimming van de Pico Grande. In de beschrijving van onze wandelgids stond het volgende te lezen: “Zware beklimming, goed oriëntatievermogen en ervaring met bergwandelen zijn absoluut noodzakelijk. Smalle bergpaadjes, steile, rotsige passages, enkele gezekerde passages waar enige alpiene ervaring goed van pas komt.” En dat hebben wij dus gedaan!!! Maar hoe….dat is een ander verhaal. Het laatste stuk deed ik namelijk op handen en voeten, er zijn wel foto’s van maar die moet je hier niet verwachten 🙂 .

Madeira is een eiland van tegenstellingen. Op zo’n kleine oppervlakte heb je een zeer verscheiden landschap. Dor en droog aan de zuidoost kant en tropisch aan de noordkant. We hebben van allebei genoten, dankzij het gemak van een huurauto.

het zuidoosten ziet er zo uit:

IMG_0026

foto: Els, Madeira 6/2015

en de noordzijde van het eiland:

IMG_0502

foto: Els, Madeira 6/2015 (zie je de mensjes onderaan de waterval?)

Kortom, onze vakantie op Madeira was een voltreffer.

Maar of ik er nog een tweede keer naartoe zou gaan?

Nee dat denk ik niet, er is nog zoveel moois te ontdekken op onze aarde.

Advertenties

6 comments

  1. Nieuwsgierige mensen gaan zelden twee keer naar dezelfde plek – en gelijk hebben ze. Heerlijk verslag, verstandig om met energie gebruiken de batterij weer op te laden.
    En wat de smalle bergpaadjes betreft: ik heb er vele bewandeld, meestal met een zware rugzak, maar je valt er zo gauw niet van af … zoals je nu zelf ervaren hebt. Dat regelt je lichaam allemaal voor je 🙂

    1. Ontspanning door inspanning noem ik wandelen altijd. Een frisse wind door je hoofd (gedachten) laten waaien, dingen die je dwarszitten laat je wegwaaien en er komt plaats voor frisse nieuwe gedachten. Bij mij werkt het!
      En wat betreft die smalle bergpaadjes, ik denk dat ik te weinig op mijn eigen lichaam vertrouw en dat daar de oorsprong van mijn angst om te vallen vandaan komt. Dank voor je reactie Harrij.

  2. Waow, wat geweldig! Zo’n mooie foto’s. Madeira spreekt me ook aan! Ik was er ooit een dag toen we daar op cruise voorbijkwamen. Veel te weinig om ook maar iets van het land te zien.

    1. Toen wij er waren was er ook een cruiseschip aangemeerd. De mensen gingen van boord, liepen wat door de winkelstraten van Funchal en vertrokken weer. Wat een gemiste kans om het eiland te ontdekken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s