autorijden

“Zit jij altijd zo gespannen achter het stuur?” vroeg hij.

Ik realiseerde me dat hij gelijk had: mijn handen omklemden krampachtig het stuur, ik trok mijn schouders op en mijn bovenbeenspieren, vooral deze van mijn linkse been, waren strak gespannen.

“Euhh ja…altijd als ik autorij in een voor mij onbekende omgeving.”

“En waarom? Je rijdt toch goed?”

Ik schakelde, stuurde de auto de bocht in en probeerde de spierspanning los te laten. Het lukte me amper…

Maar waarom toch die onnodige spanning, vraag ik me af. Ik rij dagelijks verschillende uren met de wagen en toch went het niet.

Ben ik bang om fouten te maken, vertrouw ik de andere weggebruikers misschien niet helemaal? Want geef toe, het verkeer berust toch volledig op vertrouwen? Je moet er maar op vertrouwen dat de andere zal stoppen voor het rode verkeerslicht, dat hij niet bruusk zal remmen, dat hij zich hoffelijk zal gedragen, voorrang zal verlenen waar nodig,…

Vertrouwen is misschien de ontbrekende factor bij mij. Dit in combinatie met mijn angst voor het rijden op plaatsen waar ik niet bekend ben geeft mijn ‘gespannen’ rijgedrag als resultaat.

En inderdaad, na een lange, stresserende autorit stel ik regelmatig vast dat ik spierpijn heb. En daar sta ik dan, aangekomen op mijn werkplek, met spierpijn en niemand om die spanning weg te masseren.

Inmiddels is het zo ver gekomen dat mijn linkse been zo pijnlijk is dat ik er niet op kan stappen en dat ik op de spoedafdeling van het ziekenhuis lig.

De dokters hebben mij binnenste buiten gekeerd op zoek naar de oorzaak, maar het blijft gissen. “Er is geen spoor van een ontsteking, ook geen trombose…misschien wel een ingeklemde zenuw maar we zijn niet 100% zeker….we weten het zelf eigenlijk niet” geven ze eerlijk toe.

En ik, ik zwijg in alle talen, want ik weet het wel.

Hierbij, mijn beste lezer, maak ik u deelgenoot van een primeur. Nooit eerder beschreven in de medische vakliteratuur, gewoon hier te lezen op mijn blog…

Na de tenniselleboog en de golfarm is er nu ook het ontkoppelings- of ambriagebeen.

Advertenties

9 comments

  1. Hé Els, ik dacht vandaag nog aan je omdat het zolang geleden is dat hier nog iets gepost werd.
    Op de spoed belanden zeg … Ik hoop dat ze je gauw van je pijn kunnen afhelpen !
    Ik heb een hele tijd problemen gehad met mijn rechtse been door het autorijden (rond de tijd dat we op reis gingen en lange ritten deden) Bij mij was de oplossing simpel, maar eer ik die gevonden had … Ik heb gewoon mijn zetel wat verhoogd zodat de hoek van mijn been naar het pedaal wat anders was en nu heb ik geen last meer.

    1. Ja Eilish, de zin om te schrijven was even weg. Inmiddels weer genoeg inspiratie hoor!
      Bedankt voor je tip, ik zal eens aan de knopjes draaien tot ik mijn ideale houding vind met hopelijk een positief resultaat.
      Dank voor je reactie.

    1. Dank je, ik heb heel wat in te halen zeker wat betreft lezen bij collega bloggers. Je hoort nog van me…
      Dat van die keukenstoel geloof ik echt, alleen al omdat jij het schreef!

  2. Wie weet maakt ‘ontkoppelingsbeen’ nog kans om Woord van het Jaar te worden. Ik vind het althans prachtig en vooral uniek.
    En zeggen dat autorijden mij net ontspant. Beterschap, alvast. Je volgende wagen wordt vast een ‘automatiekske’, niet?

    1. Haha Menck, zou er wat te verdienen vallen met het Woord van het Jaar? Dan wil ik mijn hersenen nog wel eens pijnigen om er nog enkele te bedenken….
      Qua autokeuze heb ik spijtig genoeg niets in de pap te brokken, het is een leasewagen.
      Bedankt voor de beterschapswens!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s