Carcassonne

Mijn aandacht werd getrokken door een foto op de blog van Thom.

Meteen swipete ik door mijn vakantiefoto’s van de voorbije zomer toen we op een bewolkte dag voor de tweede keer de middeleeuwse vestingstad Carcassonne bezochten.

Wielerliefhebbers die de Tour gevolgd hebben konden niet naast de rare gele strepen op de vestingsmuren van de oude stad kijken. Het ging om een kunstproject. Wees gerust, de strepen zijn niet echt geschilderd. Ze bestaan uit dunne aluminium stroken die slechts tijdelijk de muren sierden of volgens sommigen ont-sierden. Het project fascineerde mij zodanig dat ik het eens van dichtbij wilde bekijken.

Zodoende maakten we deze zomer op weg naar de Pyreneeën een tussenstop in Carcassonne. Van ver zagen de strepen er raar en willekeurig aangebracht uit. Ik begreep de bedoeling niet, ik vond het niet mooi. We parkeerden de camper en stapten naar de ingang van de Cité, recht het autovrije centrum van de middeleeuwse stad in. In tegenstelling tot ons eerste bezoek van een paar jaar voordien was het nu pokkedruk.

Over de stad zelf kan ik kort zijn: smalle straatjes vol schuifelende, drummende toeristen, veel te druk en te toeristisch. Het ene winkeltje naast het andere afgewisseld met restaurants en hotels. Niet mijn ding. In Frankrijk zijn er naar mijn mening veel mooiere authentieke Middeleeuwse vestingstadjes te bekijken. Soms ontdek je deze pareltjes toevallig, soms moet je echt op zoek gaan maar ze zijn er!

Toch een tip: je moet Carcassonne natuurlijk wel eens in je leven gezien hebben. En dan raad ik aan om de stad bij zonsopgang te bezoeken. Geen parkeerproblemen, de steegjes zijn dan leeg, de winkeltjes zijn nog niet geopend en worden d.m.v. handkarren bevoorraad, overal rust, veel aangenamer. En bovendien kan je in de vroege ochtend mooiere foto’s maken.

Pas toen we de stad wilden verlaten langs de andere toegangspoort ontdekten we per toeval de opzet van het kunstproject. De meeste bezoekers liepen er straal voorbij maar ik merkte het op: als je op een bepaalde plaats ging staan smolten de gele strepen in elkaar en vormden concentrische cirkels. Ik vond het wel iets hebben.

Advertenties

9 comments

  1. Carcassonne: op een donkere, herfstige dag urenlang op de kantelen van de buitenste muur doorbrengen na het lezen van The wall of the plague – André Brink.
    Ik zal nooit meer teruggaan om die herinnering intact te houden.

    Like

  2. Het liet zich raden dat je de juiste plek moet vinden om die gele vlakken in hun context te zien. Mooi vind ik het niet, maar je wordt als toeschouwer wel met een opdracht op pad gestuurd en dat is altijd speciaal. De kunst ontstaat eigenlijk maar als je deel neemt aan het project.

    Liked by 1 persoon

    1. Voor mij was het echt een ontdekking. Ik wist van tevoren niet van het bestaan van die concentrische cirkels, enkel van de strepen. Dus ja, ik was echt verwonderd.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s