10 vingertjes en 10 teentjes

Iedereen weet dat een baby 10 vingertjes en 10 teentjes heeft, dat een baby een wonder is, dat het bedje na de geboorte van een baby niet meer leeg is ….. de teksten op geboortekaartjes vertellen meestal niets nieuws.

Ik vond destijds dat mijn pasgeboren dochter een tekst met betekenis op haar geboortekaartje verdiende. Dus ging ik op zoek en vond onderstaand tekstje wat ik dan ook liet plaatsen:

Het is een tekst waar ik nu nog volledig achter sta. Wat zeg ik? Met het verloop der jaren ben ik er steeds meer achter gaan staan. Het rare is dat ik destijds geen enkele reactie op het tekstje kreeg, geen positieve maar ook geen negatieve. Begreep men het niet? Was ik het te ver gaan zoeken? Was het te ‘speciaal’?

Daarom wil ik nu, 28 jaar later, voor diegenen die destijds bij het lezen van de tekst bedenkelijk keken of hun ogen wegrolden de woorden even verduidelijken.

Ik denk dat iedereen in aanleg over een pakket eigenschappen en talenten beschikt. Als kind ben je jezelf daar nog niet bewust van. Het leven is een ontdekkingstocht, een zoektocht naar jezelf. Aan jou om jezelf te ontdekken, niemand kan dit voor jou doen. Je ontdekt welke deuren open gaan en welke dicht blijven. Daarvoor moet je durven, proberen en lessen trekken uit de resultaten. ‘Ja’ zeggen en kansen grijpen maar ook ‘nee’ durven zeggen en oude banden verbreken.

Deze zoektocht verloopt niet voor elk kind op dezelfde manier. Soms wijkt die weg af van wat je als ouder voor je kind voor ogen had en kan dit tot conflicten leiden. Zoals mijn zoon die net voor het beëindigen van zijn middelbare school besliste dat hij niet meer naar school wilde. Op dat moment vond ik het een drama. Achteraf bleek dat de school verlaten voor hem wel de juiste weg was.

Het ene kind zal in rechte lijn op zijn doel afgaan, het andere zal via een omweg en misschien wel na verschillende keren rechtsomkeer gemaakt te hebben in een doodlopende straat zijn doel ook bereiken.

Elkeen doet het op zijn eigen manier en zijn eigen ritme, beide wegen zijn waardevol.

Samengevat is dit de boodschap die ik aan mijn dochter (en mijn zoon ook natuurlijk) bij haar geboorte wou meegeven:

Ik geef jou de mogelijkheid om de zoektocht naar jezelf te ondernemen op jouw wijze en op jouw tempo, om zo diegene te worden die je in aanleg bent.

16 comments

    1. Als ouder is het inderdaad niet altijd gemakkelijk, het gaat ook over loslaten en vertrouwen. Je wilt immers het beste voor jouw kinderen zonder ze in een keurslijf te dwingen. Juist doseren is de (moeilijke) boodschap. Indien nodig ook een vangnet bieden want soms kan het fout lopen.

      Als opgroeiend kind kan je zeker steun en goede raad gebruiken in moeilijkere tijden. Ook meningen van anderen aanhoren en daaruit je eigen mening filteren. Vallen en opstaan hoort bij opgroeien.

      Het is inderdaad een uitdaging, langs beide zijden

      Like

  1. 28 jaar geleden hadden de meesten waarschijnlijk de reflex om te gaan speculeren hoeveel vingertjes of teentjes er ontbraken. Zo zitten mensen nu eenmaal in elkaar. Ik vind ‘m mooi.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s