auto

al 30 jaar bewijs ik het

img_5878 Dit jaar ben ik 30 jaar in het bezit van mijn rijbewijs.

Reeds 30 jaar trotseer ik het verkeer en het Belgische kromdenken wat betreft verkeersveiligheid.

Mijn eerste deelname aan het verkeer moet van zo’n 53 jaar geleden dateren.
Vanuit een kinderkoets, aangedreven door de benenwagen van mijn moeder, mocht ik voor het eerst deze wonderlijke wereld aanschouwen.

Dan was er mijn ‘doortrappertje’ met zijwielen.
Ondertussen bleef het kind groeien en noodgedwongen werd er regelmatig overgeschakeld naar een groter fietsmodel.

Tot de dag dat ik na vele mislukte examenpogingen mijn rijbewijs op zak had. Met een deel van mijn eerste loon kocht ik een 12 jaar oude Toyota Corolla waar ik 3000 frank aan uitgaf.

Een eerste auto is als een eerste lief, dat vergeet je nooit. De slippende koppeling, de krakende portieren en de roestvlekken op het koetswerk, het had allemaal zijn charme. De Toyota had mij 2 jaar rijplezier opgeleverd toen ik hem voor 2000 frank van de hand deed. Mijn oude Toyota heeft gedurende de 30 daaropvolgende jaren vele opvolgers gekend.

Maar eerlijk gezegd, een auto is en blijft voor mij een gebruiksvoorwerp dat ik zeker niet ga adoreren. Mijn auto ziet er dus niet altijd spic en span uit, heeft hier en daar een krasje en als ik passagiers wil vervoeren moet ik eerst de rommel van de achterbank ruimen.

En mijn rijbewijs, ja….dat is na 30 jaar dringend aan vervanging toe!

Advertenties

ik had er…

 

  • een mooi t- shirt mee kunnen kopen om mijn, naar vrouwennormen, belachelijk kleine t- shirt stapel in mijn kleerkast, aan te vullen
  • me die soldenjurk mee kunnen aanschaffen zodat ik tijdens een etentje met werkcollega’s had kunnen bewijzen dat er ook jurken in mijn kleerkast hangen, wij moeten tijdens onze werkuren namelijk verplicht een lange broek dragen
  • samen met Eric een spaghetti inclusief glaasje wijn mee kunnen gaan nuttigen wat me dan weer minstens een half uur werk in de keuken had bespaard
  • een mini flesje van mijn lievelingsparfum mee kunnen aanschaffen om mee op reis te nemen, wat me meteen weer een geldige reden geeft om reisplannen te maken
  • een fles champagne mee kunnen kopen om met z’n tweeën op een doordeweekse avond, zonder schuldgevoel, van te genieten
  • dat slipje van een lingeriesetje dat ik ergens op vakantie kwijtgespeeld ben van kunnen vervangen zodat de bh niet langer sliploos door het leven moet
  • 2m Belgische biertjes van kunnen betalen om, lekker egoïstisch, helemaal alleen, een vergelijkend smaakonderzoek uit te voeren
  • 22 Zebra cakejes van kunnen kopen om op tafel te zetten voor iedereen die er zin in heeft
  • een paar boeken van mijn ‘klassiekers-die -ik-me-ooit-nog-eens-wil-aanschaffen lijstje’ kunnen kopen om tijdens een zeldzaam verveelmoment ter hand te nemen

Zo zonde van dat geld….