fantasie

bril gezocht

Ondertussen zijn we bijna 1 jaar verder en nog steeds is er geen einde gekomen aan de zoektocht naar een passende bril.

Ik ben nochtans geen moeilijk mens. Ik ben tevreden met een eenvoudig alledaags exemplaar…Maar daar wringt het schoentje.

Het is de vormgeving van de bril die me de nodige kopzorgen bezorgd. Hij moet toch goed zitten? En passend zijn? En er wat leuk uitzien?

Vermits ik niet voor één gat te vangen ben startte ik mijn zoektocht in de gespecialiseerde zaken. Allen bieden ze een ruim aanbod aan, met leuke designs, mooie kleuren….net wat ik zocht. Het leven is al serieus genoeg.

Maar de vreugde sloeg al gauw om in teleurstelling. Een doorsnee bril bleek niet te passen. Nee, ik heb geen extra brede neus of mijn ogen staan niet alien-gewijs ver uit elkaar. Met mijn anatomie is (bijna) alles oké. Maar de maten klopten gewoon niet.

Ik zag er geen gat meer in…niet één exemplaar voldeed aan mijn eisen.

Ten lange laatste toch maar eens naar de site van Sfinx, het merk van mijn vorige bril surfen, die paste immers perfect.

Ik sprong een gat in de lucht want ik vond het ideale, perfect zittend exemplaar.

Wat? €280? Voor een doodgewone bril?
Bovendien was hij enkel in een witte uitvoering verkrijgbaar. Dit terwijl mijn voorkeur eerder uitging naar een grappige versie, eentje met vissen of prikkeldraad of bloemen ofzo….

Het is nu niet dat ik geen nagel hebben om aan mijn gat te krabben maar €280 vind ik toch wel overdreven om op te zitten….

zie ook “Hij is niet meer”

knoflookgarnalen en koffie

SDC10650

Vanop de deli/kaasafdeling heb ik een mooi zicht op de ingang van de winkel.

Ik zie een man met kordate pas binnen stappen, het valt me meteen op dat hij geen winkelkar duwt en evenmin een mandje in zijn hand heeft.

Ik twijfel even. Is dat niet die knappe, vrolijke, verzorgde, vlotte man die me gisteren reeds opgevallen was?

Hij komt mijn richting uit en houdt halt aan de deli/kaasafdeling, net tegenover mij en kijkt me zwijgend aan.

Nu weet ik het zeker….hij is het!

Met een glimlach en een vrolijke ‘goeiemorgen’ groet ik hem.

Dag Els’

Ik schrik….hij kent mijn naam?

Ach ja natuurlijk, weer even vergeten en  ik grijp met mijn hand naar het naamplaatje dat op mijn schort zit.

Ik heb je raad van gisteren opgevolgd”.

Ik heb er een glas witte wijn bij gedronken, en het heeft gesmaakt!’

Ik had gisteren onze, trouwens zeer lekkere, knoflookgarnalen als proevertje op mijn verstoog gezet. Hij was één van de vele klanten die ze geproefd had.

Hij stond voor mijn  verstoog met een beker van onze Perla koffie in de hand, proevend van de garnalen. Ik maakte hem er nog attent op dat koffie en garnalen geen te beste combinatie was. Ik zei hem verder nog dat ik hem het bijpassende glas witte wijn helaas niet kon aanbieden…. We hebben er samen nog om gelachen. Hij zou ’s avonds wel een flesje openmaken had hij geantwoord en legde vervolgens een pakje van mijn knoflookgarnalen in zijn winkelwagen… Missie geslaagd!

En nu staat hij hier terug.

‘Bij het eten van de garnalen heb ik aan jou gedacht, jouw gezelschap was het enige wat ontbrak om mijn avond compleet te maken…’  zegt hij, waarbij hij mij strak blijft aankijken.

Slik…

Verwacht hij hier een antwoord op? Zo ja, welk? Denk, denk,….

Ik heb het gevoel dat ik rood begin aan te lopen. Ik kan het niet helpen, bijna vijftig, hormonen op hol….het idee alleen al… : hij, die knappe man, op een eenzame avond alleen met mij in gedachten,….

Mijn fantasie neemt ongewild een loopje met mij…. Ik voel me vanbinnen helemaal warm worden, mijn hart maakt een extra sprongetje.

Met een flits kom ik terug tot de realiteit, want stel je voor, misschien ziet hij aan mijn geamuseerde gezichtsuitdrukking wel wat ik denk,…

Dat is lief van u’ was mijn antwoord.

Pfff, flauw ja, ik weet het, maar wat kon ik anders zeggen? Dat was het enige wat de voor de buitenwereld altijd brave Els op dat moment bedenken kon…..

photochallenge 2015/1

2015, een nieuw jaar, tijd voor een nieuwe photochallenge.

De fotochallenge van Nachtbraker (via de link vind je ook de deelnemerslijst) begint stilaan een vaste waarde te worden in blogland. Dit jaar is luidt de opdracht ‘maak een beeld van een beeld en vertel er iets over’.

Er zijn niet veel beperkingen en verplichtingen in deze opdracht en van deze vrijheid ga ik dan ook dankbaar gebruik maken. Het zal geen saaie fotoreeks worden, dat is tenminste mijn opzet.

Dan gaan we maar eens van start met het eerste beeld.

Ik herinner me dat ik als kind niet hield van met poppen spelen ook niet van rollenspelletjes zoals ‘vadertje en moedertje, schooltje,…’ Ik was liefst buiten aan het prutsen, met mijn handen in de modder, met takjes in een mierennest, met water spelen aan de oever van de beek. Ja, toen kon dat nog, toen mochten kinderen zich nog vuil maken en waren ouders niet bang voor pedofielen wanneer kinderen buiten hun gezichtsveld aan het spelen waren. ’s Winters had ik nogal dikwijls een boek in de hand of zat ik met de verrekijker de tuin in te turen op zoek naar volgels die ik dan opzocht in één of andere vogelgids.

Maar het liefst van al bakte ik pateekes (gebakjes voor de Nederlanders) in de zandbak. Een emmer water erbij, mengen, in vormpjes drukken en op de zandbakrand omkeren. Uren kon ik me ermee amuseren, ik was helemaal van de wereld. Het gevoel van modder aan mijn handen, en het besef iets te kunnen creëren sprak me toen al aan. En dat is zo gebleven. De laatste jaren heb ik mijn creatieve kant wat naar de achtergrond geduwd maar hij zit er nog steeds, ergens diep vanbinnen.

Ik ben even mijn rommelige kelder ingedoken en heb één van de vele kartonnen dozen open gemaakt. Ik ontdekte verschillende stoffige beelden waarvan ik bijna vergeten was dat ik ze ooit maakte. Ruim genoeg om 12 afleveringen van de challenge mee te vullen. Maar ik weet nog niet of ik dat ga doen, we zien wel.

Onderstaand beeld (ongeveer  15 cm) maakte ik dus zelf. Het beeldje is gemaakt in zelfhardende klei, vrij grof afgewerkt, ik hou niet van te gaaf of te perfect en bovendien schuur ik niet graag. Het is gekleurd met waterverf.

En nee, het is geen beeld naar eigen model 😉 In tegenstelling tot deze vrouw doorsta ik nog vlot de potloodtest. 🙂

IMG_7724

 

Hij is niet meer….

10 jaar geleden kwam jij in ons leven. Je was vriend aan huis. Je kende onze kinderen, onze familie, buren, vrienden,…

We hielden contact op regelmatige basis. Vanaf het prille begin was je onze steun en toeverlaat, als we iets kwijt wilden wisten we waar naartoe. Naar jou, want jij zag het leven steeds door een roze bil.

Maar nu ben je bezweken onder de last die je, willen of niet, jarenlang hebt moeten dragen. De krak die je na de feestdagen te verwerken kreeg was de druppel die de emmer deed overlopen.

Toen beseften we dat het niet lang meer zou duren. En uiteindelijk ging je nog volledig onverwacht van ons heen. Helemaal gebroken. Nu is er enkel die koude leegte.

‘Wat doen we nu?’ vroeg Eric me.
‘Dan kopen we toch gewoon een nieuwe w.c. bril’ antwoorde ik.

photochallenge 52 weeks 39/52

 

SAMSUNG DIGITAL CAMERAEen beeldengroep in het park ‘Tempelhof’ te Beerse.

De naam van de kunstenaar kon ik niet onmiddellijk terugvinden.

Het stemmetje van brave Els denkt:
Moeder, vader en de kindjes….. een gezinnetje, gezellig pratend.  Misschien wel de familie Pingu?

Het stemmetje van stoute Els denkt:
dames….uit te kiezen, voor elk wat wils!

Ben ik nu schizofreen?

uje viert haar tweede WordPress verjaardag

In mijn notificaties stond enige weken geleden het volgende te lezen:

Van harte gefeliciteerd!

anniversary-1x

You registered on WordPress.com 2 years ago!

Bedankt dat ujevoor ons heeft gekozen. Ga zo door met bloggen!

‘Al twee jaar?’ dacht ik bij het lezen van de mededeling. ‘En wat heb ik in die 2 jaar allemaal meegemaakt?’

Even door de archieven gesnord, wat gelezen en herinneringen kwamen boven:

Ik constateerde dat ik niet de perfecte huisvrouw ben

Vielen er 3 zwaargewonden onder mijn kerstboom

Kreeg ik de ziekte van Lyme

Nam  ik ontslag

Kreeg een ernstig vitamine D tekort

Genoot ik van mijn niet-voorgeprogrammeerde tijd

Ontdekte ik mijn droomhuis

Twijfelde ik tussen Colruyt en Albert Heijn en koos uiteindelijk voor de laatste.

Vroeg ik me af of Mr Smith achter die geheimzinnige view zat

Gaf mijn microgolfoven de geest

Ik wandelde 42 km aan één stuk, onder het schijnsel van de volle maan

Wat mannen betreft, ik heb gekeken, gelachen, me in hun plaats gesteld en me geërgerd

Kreeg ik ook dit jaar weer geen uitnodiging van het paleis, wel een andere uitnodiging

Kreeg een longontsteking en bracht Nieuwjaar door in het ziekenhuis

Dan viel ik flauw, met een litteken op mijn kin als gevolg

Reisje naar de Jura

Barcelonareis was mooi, Oostenrijk viel tegen

En heb ik sinds kort een nieuwe job binnen Albert Heijn

mijn buurvrouw is een….

Eergisterenavond speelde er zich bij valavond op het dak van onze buren een eigenaardig tafereel af. Kijk even mee:

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Ja, inderdaad, je ziet het goed! Er liep een kat liep over de nok van het dak!

Hoe komt die op het dak? Dat kan toch niet…. vlug, vlug haal een fototoestel, anders gaat niemand ons geloven…

Fotootje gemaakt. Op het eerste zicht lijkt het Siepie wel, het katje van Jip en Janneke.

Toch even inzoomen….

Ik heb het altijd al gedacht….en nu, na al die jaren, wordt mijn vermoeden bevestigd…’t Zal toch niet waar zijn zeker? En dat in onze straat? Dat kan toch niet!

Jullie zien het toch ook? Die oranje ogen…echte duivelsogen…vol kwaad…

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

 

Ik trok mijn stoute schoenen aan en besloot op zoek te gaan naar meer bewijzen. Ik wilde zekerheid en zou blijven zoeken tot ik de bewijzen zwart op wit had.

De buurvrouw was niet thuis. Dit was mijn kans. Ik greep nog vlug mijn fototoestel en sloop, op mijn tippen, ongezien rond het huis …en weet je wat? Ik vond wat ik zocht…de ultieme bewijzen voor wat ik al langer dacht maar tot dan nog nooit luidop had durven uitspreken.

Een bezem tegen de muur.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Potten om geheimzinnige kruidenmengsels in te bereiden. Vandaar die aromatische geuren die zo dikwijls bij ons overwaaien…

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Kruiden in de tuin

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Een anti-wrattenplant in haar tuin (Stinkende Gouwe).

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

En een heel belangrijk bewijs, een knalrode appel in de appelboom?? Sneeuwwitje? Was dat het werk van mijn buurvrouw? Wie zal haar volgende slachtoffer zijn?

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Wil je nog meer bewijzen?

Het  wordt nog enger als je weet dat onze straatnaam ‘Kattespoelstraat’ het volgende betekent: “plek waar katten dansen op de grafheuvels, heksensabbat”. Bij archeologische opgravingen zijn op de bouwgronden achter onze huizen overblijfselen gevonden van oude grafheuvels. Griezelig toch?

Nu vallen alle puzzelstukjes op hun plaats.

Ik kan het nog altijd niet geloven, mijn buurvrouw is een h…. Ik durf het niet neer te schrijven, zwarte magie, je weet wel..

Ik hoop enkel dat het geen succubus is….het was me al langer opgevallen dat de mannen in onze straat de laatste tijd zo uitgeput zijn…

(Volgens Wikipedia: Soms verschijnt de heks in de vorm van een mooie vrouw. Zo is een succubus een heks van wie geloofd wordt dat zij geslachtsgemeenschap heeft met slapende mannen, waarna ze haar slachtoffer  volledig uitgeput achterlaat. Nadien hebben de bewuste mannen last van nachtmerries).