foto’s

ring- ring/ klik- klik

Na de mislukte reanimatiepoging om mijn Iphone van de verdrinkingsdood te redden ging ik op zoek naar een nieuw toestel.

Met de eisen in gedachten waaraan het nieuwe toestel moest voldoen stond ik bij Mediamarkt het aanbod te bestuderen. Al gauw kwam een vrij gezette, brildragende, nerdy uitziende verkoper op me toegestapt: “Waar kan ik u mee helpen?”

“Wel, ik ben op zoek naar een fototoestel waar je mee kan bellen” waarmee ik mijn belangrijkste eis meteen kenbaar maakte. Blijkbaar klonk dat nogal vreemd, er volgde een korte nadenkpauze tijdens dewelke hij me nietszeggend aanstaarde….uiteindelijk viel zijne frank.

De verkoper vervolgde met een uiteenzetting over de smartphones die momenteel de beste kwaliteiten op fotografisch gebied bieden. Rekening houdend met mijn budget viel mijn keuze op de Huawei P30 pro.

En ik moet zeggen, de foto’s zijn prima! En ik heb zeker geen spijt met de overstap naar Androïd.

Hieronder enkele foto’s die ik de afgelopen weken maakte:

ik zag…en ik voelde

IMG_0104

Vanop de berg waar ik deze foto maakte had ik een wijds uitzicht over de toppen van de Franse Pyreneeën. Nergens een spoor te bekennen van iets wat door mensenhanden gemaakt was, in de verste verte geen huis, weg of medemens……

Ik was compleet overdonderd  door de indrukwekkende schoonheid van de natuur, voelde mezelf immens klein, één met de natuur, één met het leven. De oppervlakkigheid uit het dagelijks bestaan was verdwenen. Het leek alsof ik opgetilt was naar een diepere dimensie, dichter tot de kern van het leven, zo dicht dat ik hem bijna kon aanraken. Het gaf me een warm thuisgevoel.  Mijn aandacht was teruggeplooid op mijn diepste zuiverste ik. Ik was volledig in vrede met mezelf. Deze gewaarwording was zeer intens.

Het was zo’n aangenaam gevoel dat ik niet meer weg wilde uit die toestand. Misschien is dit gevoel wel te vergelijken met een soort meditatieve toestand waar ik ongewild in beland was? Eigenlijk heb ik er geen uitleg voor, maar het blijft bijzonder dit te mogen ervaren.

every picture tells a story

img_7162

Geef toe, vakantiefotoboeken zijn meestal saai als je zelf geen betrokken partij bent. Het zijn mooie herinneringen voor die bepaalde personen maar als buitenstaander heb je weinig aan de veelal geposeerde foto’s met een mooi vergezicht op de achtergrond, of de traditionele foto’s van eten en drinken, het hotel, een zonsondergang….

Wij houden er niet van om toeristische plekken op te zoeken. Een hotel is om te slapen en de rest van de dag trekken wij de natuur in. Vandaar dat onze fotoalbums er niet zo doorsnee uitzien. Als er een persoon op de foto staat is dat meestal om de juiste verhouding van iets groots proberen over te brengen. Wat niet altijd lukt, de grootsheid van de natuur is dikwijls niet op foto te vatten.

Verder probeer ik er wat originaliteit in te stoppen. En dat is met mijn visuele ingesteldheid niet zo moeilijk. Details die anderen niet opmerken, bijzondere kleuren of structuren, een mooie compositie, lichtinval,…dat zijn dingen waar ik oog voor heb. Wat niet wil zeggen dat ik me fotograaf waan, verre van. Het is en blijven foto’s naar mijn smaak. Fotografie is een kunstvorm die ik niet beheers en bovendien niet het nodige materiaal voor heb. Ook van nabewerking heb ik geen kaas gegeten. Ik moet het stellen met mijn ogen en mijn Iphone, de scherpte is dus niet altijd wat het zou moeten zijn.

Als ik door mijn fotoboeken blader kom ik af en toe een foto tegen waarvan ik denk: “Wauw, heb ik die gemaakt? Wat een gelukstreffer!” Die gelukstreffers belanden in een speciaal album waar ik jullie even laat in meekijken:

img_6933

IMG_2822

IMG_4033

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

img_2986

door art

In de smalle Rua Santa Maria in het oude gedeelte van Funchal, hoofdstad van Madeira, zien huizen zien er naar Belgische normen eerder verwaarloosd uit. En toch, als je door de straat wandelt word je sowieso blij. Blij van de kleuren, de creativiteit, de eenvoud, de warmte die de straat uitstraalt,…wat een mooi initiatief!

In een poging om het oude stadsgedeelte nieuw leven in te blazen besliste de overheid in 2014 een kunstproject op poten te zetten. Zo’n 200 deuren van huizen, restaurants en andere handelspanden werden door enkele artiesten onder handen genomen. Met de deur als canvas lieten ze hun inspiratie de vrije loop.

Het kunstproject heeft een ‘slow down’ effect op de mensen. Ze stappen trager, kijken meer om zich heen, nemen foto’s, vinden de straat gezellig met als gevolg dat de eet- en drinkterrasjes al gauw vol lopen.

Kunst in de straat, kunst voor iedereen!

foto’s: Els Madeira Funchal 11/2017

 

IMG_3862

de Stille Kempen

Vanavond, net voor de zon zich achter de Kempische dennen zou verschuilen besliste ik nog een boswandeling te maken.

Ik wandel hier geregeld maar vanavond was het bijzonder. De sfeer was zo anders…bijna sprookjesachtig…

Was het door de ondergaande zon die tussen de bomen een warm spel van licht en schaduw creëerde? Of was het door de merel die in een hoge boomtop zijn mooiste avondmelodie ten gehore bracht? Of het rimpelloze wateroppervlak dat de perfecte spiegel vormde voor de omliggende natuur? Of was het de lente die zich aankondigde?

Ik was alleszins onder de indruk.

Kijk maar even mee:

 

img_4789

 

img_4792

 

img_4794

foto’s: Els 19/03/2018 Beerse