mezelf

52+….enkele overpeinzingen

  • Mijn to-do list is nog steeds langer dan mijn done list. Dat zorgt voor de nodige drive in mijn leven. En die to- do list is echt overdreven lang…
  • Net hetzelfde geldt voor mijn to-visit list. Ik hou van het gezegde ‘bezoek elk jaar een plaats waar je nog nooit bent geweest’. Ondanks dat heb ik het gevoel dat mijn leven te kort gaat zijn om alles te zien waar ik van droom.
  • Ik heb het gevoel dat ik niets meer te bewijzen heb. Uiteraard stel ik me nog doelen voorop en probeer ik die ook te halen maar het voelt niet meer zo dwingend als in het verleden.
  • Als iets me niet zint doe ik het niet, punt uit.
  • Meer dan ooit ben ik me bewuster van mijn eigenwaarde.
  • Een ouder wordend lichaam? Daar zal je mij niet horen over klagen, wees eerlijk…dat wordt toch ruimschoots gecompenseerd door andere eigenschappen zoals ervaring, aanvaarding, relativeringsvermogen,…
  • Ik vier mijn gezondheid en ben me ervan bewust dat een goede gezondheid onbetaalbaar is.
  • In mijn kleerkast komen steeds meer tijdloze klassiekers te hangen. Ik ben niet van plan om een ‘bomma-type’ te worden.
  • Naarmate ik ouder word verminderd de angst om te sterven. Ik heb al een mooi leven achter de rug, wat nu nog komt beschouw ik als een extraatje. De spreekwoordelijke kers als het ware.
  • Ik sta meer dan ooit open voor nieuwe technologie, nieuwe ervaringen, ik wil mee met de tijd en niet in een hoekje zitten weg te kwijnen.
  • Ik durf meer en meer voor mezelf kiezen: in mijn relatie, op het werk,….ik wil leven, niet geleefd worden.
  • Humor wordt steeds belangrijker in mijn leven, het is mijn manier om alles te relativeren.
  • Van diepgaande gesprekken kan ik nog steeds genieten. Het gevoel om op een lijn te zitten met je gesprekspartner, daar hou ik van.
  • Ik hou afstand van alle woorden met het voorvoegsel ‘senioren’ zoals senioren smartphone, senioren zwemlessen, senioren petanqueclub, senioren breiclub, senioren vitaminepreparaten (al dan niet met toevoeging van ginseng voor verbetering van de bedprestaties), senioren tijdschriften, senioren websites, senioren daguitstappen,….
  • Samengevat, ik vind het geweldig om 52+ te zijn.

 

 

Advertenties

wist je dat…

na “wist je dat…. deel 1 deel 2 en deel 3″ volgt hier deel 4

 

ik helemaal in mijn ééntje wil sterven?

Sterven als een olifant, alleen ergens onder een boom, dat is wat ik wil.

De aanwezigheid van familie rond mijn sterfbed zou het afscheid alleen maar moeilijker maken. Nee, sterven wil ik absoluut alleen doen.

mijn hemdsblouses vooraan dichtgenaaid zijn?

Vrouwen die , net als ik, bovenaan wat meer dan gemiddeld toebedeeld zijn kennen het probleem zeker. De ruimte tussen de knopen van je blouse gaat bij elke beweging gegarandeerd open staan. Of erger nog, de knopen springen gewoon los.

En dat geeft inkijk in het paradijs. Dat wil ik absoluut wil vermijden. Dus naai ik mijn blouses dicht ter hoogte van de borststreek. Probleem opgelost.

ik enorm van eten hou en dat ik moeite heb om maat te houden.

Als het mij smaakt kan ik blijven doorgaan, ik wil gewoon blijven genieten.

Achteraf zijn een schuldgevoel en maaglast dikwijls het gevolg.

ik een schrijfwedstrijd won?

En ik bijgevolg bij de gelukkige winnaars hoorde die een 1 jaar geldige hotelkortingskaart in ontvangst mocht nemen. Daar gaan we dankbaar gebruik van maken.

De opdracht van de wedstrijd die Albert Heijn voor zijn personeel uitschreef had volgende opdracht:

Schrijf een tekst met als onderwerp “Romantiek op de werkvloer”.

Ik postte een waargebeurd verhaal dat ik oppikte uit mijn blog. Het stukje vind je hier. Zoals jullie kunnen lezen heeft het een open einde. Op vraag van vele nieuwsgierige collega’s komt er binnenkort een vervolg. Misschien wel in het genre “Fifty Shades of Grey”? Wie weet? Jullie kunnen het binnenkort hier lezen….

ik heel ongeduldig kan zijn en te veel ineens wil?

Eens ik goed op dreef ben wil ik doorgaan tot het einde en het is niet uitzonderlijk dat ik afgeremd moet worden om mezelf te beschermen.

ik van koffie hou?

Liefst de pure smaak, zwart dus.

En liefst veel, heel veel….

ik van chocolade hou?

Met Pasen in het vooruitzicht had ik voor de kinderen pakketjes met chocolade eieren gemaakt. Maar gisteren kreeg ik zo’n trek in chocolade dat ik één pakketje volledig opat.

Met schuldgevoel en maaglast tot gevolg.

we dit jaar op motorvakantie gaan?

We rijden richting Italië. Wat rondtoeren in de Dolomieten. Bochtjes rijden en genieten maar. Hotelletje hier, wandeling daar, geen te strak geplande reis, we laten ruimte voor ingevingen van het moment.

De voorbereiding van onze tocht is nog volop aan de gang.

ik er niet van hou dat mijn voeten aangeraakt worden?

Een voetmassage is dus niet aan mij besteed.

Voetfetishisten gelieve zich eveneens te onthouden.

 

 

bel me!

Vanochtend ben ik opgestaan met een schorre kraaienstem. Ik leek wel een lange, wilde nacht achter de rug te hebben.

Op een of andere manier blijken mannen krakende vrouwenstemmen sexy te vinden. Eric liet me, weliswaar voor hij zijn ogen opende, dan ook ongegeneerd weten dat hij het niet erg vond om naast een nieuwe vrouw wakker te worden.

Wetende dat mijn werk vooral uit praten bestaat kan ik je verzekeren dat dit geen pretje is.
Maar ik ga niet bij de pakken blijven zitten…Om het op zijn Cruijffiaans te zeggen: ‘ieder nadeel heb zijn voordeel’. Ik ga mijn nieuwe stem in mijn voordeel gebruiken.

In de Streekkrant liet ik onder de rubriek ‘contacten’ volgende advertentie plaatsen:
‘Els, vr. met erv.,zwoele sexy stem,brengt je in 1 min. tot een ongek. hgtepnt., suc.verz.! 0123/ 123456 €5/min.
Wedden dat ik meer zal verdienen dan op de versafdeling bij Albert Heijn?

Hoe dan ook, tips om mijn oude, zachte stem weer snel tot leven te wekken zijn steeds welkom. Nog even meegeven dat ik het meest hou van grootmoeders remedies die beginnen met: men neme een glas rum of cognac en men voege daar aan toe …

wist je dat…

Deel 1 “van wist je dat” vind je hier

 

mijn autoradio steeds op StuBru afgestemd staat?

voornamelijk voor de combinatie van vlotte muziek en verkeersinfo

ik weleens luidop durf meezingen

één uitzondering: om 5u ’s ochtends op de snelweg, als het verkeer nog vlotjes loopt, verkies ik een cd met klassieke muziek waarbij ik de volumeknop serieus durf opendraaien

ik liefst zwarte schoenen draag?

omdat ik ze mooi vind staan onder elke outfit

ze vormen een beter geheel met mijn donkere haren en ik hou gewoon niet van bruin, ook niet in mijn kleding

als uitzondering op die regel staat er 1 paar rode pumps in de schoenenkast

ik veel beter slaap sinds ons bed met het hoofdeinde naar het zuiden gericht staat?

raar vind ik dat, ik geloof niet echt in aardstralen enzo

het voelt gewoon veel beter om in deze richting te slapen

ik een bril draag tijdens het autorijden?

vooral als het regent focussen mijn ogen zich op de autoruit (door de regendruppels denk ik) waardoor ik een minder goed verzicht heb

ik dit jaar helemaal geen zin heb om onze kerstboom op te zetten?

en dat dus ook niet ga doen

één groot voordeel: ik ga hem ook niet moeten opbergen

ik meer en meer online koop?

kleding, schoenen, boodschappen, noem maar op

gemakkelijk, tijdswinst, prijzen vergelijken, aan de deur geleverd, enkel voordelen

dat ik dan geen winkelplezier heb?

inderdaad, ik ben waarschijnlijk een atypische vrouw ik hou niet echt van slenteren door de winkelstraten

winkel in winkel uit, nee bedankt

ik sinds kort vast in Antwerpen werk?

en bijgevolg dagelijks moet filerijden

als je op de verkeersinfo hoort: “E34 Turnhout- Antwerpen filerijden 1u 5min” ik er gegarandeerd sta aan te schuiven

ik het haat om te laat te komen?

om deze reden ben ik me tijdens het filerijden de ganse tijd aan het ergeren

“te laat komen is een keuze” zei een vroegere collega ooit

niet mee eens dus, in België toch niet

’t was trouwens een Nederlander die dat beweerde

een goed gevulde lingerieschuif heb?

de meeste vrouwen hebben een verzameling schoenen of handtassen maar ik hou het bij lingerie

de lingerieschuif is dan ook de grootste investering van mijn ganse garderobe

en ja, die koop ik ook online

ik een zwak heb voor mannen die hun taal correct en creatief gebruiken?

foutloos schrijven, uitspraak, zinsbouw, humor, woordspelingen, gedichten,…

daar val ik voor

mijn schouders mijn lelijkste lichaamsdeel vind?

er zit een gootje in van mijn bh bandjes

daarom zal je mij ook nooit zien in een topje met spaghettibandjes

je mij zelden in badpak of bikini te zien zal krijgen?

heeft niets met mijn schouders te maken

wel met het principe dat ik zelf wil kiezen wie mij (bijna) naakt te zien krijgt

rare vrouw ben ik hè?

als ik aan de computer zit en enkele keren moet doorklikken, ik deze stappen dan voor mezelf luidop onder woorden breng?

dit ondertussen een automatisme geworden is en bijgevolg te laat tot het besef kom dat ik daar niet alleen zit

als oudere werknemer mijn leeftijd het enige bruikbare excuus is dat ik daarvoor kan bedenken en ik daar dan ook dankbaar gebruik van maak

ik geen personenweegschaal in huis heb?

omdat ik mezelf ken:

als de weegschaal er zou staan zou ik een innerlijke dwang voelen om me iedere dag te wegen, wat alleen maar ergernis tot gevolg zou hebben

1x per jaar tijdens het arbeidsgeneeskundige onderzoek is genoeg

mijn gewicht is best oké hoor

 

patchouli

Vastberaden bewoog ik mijn wijsvinger richting entertoets.

Klik,  mijn bestelling was bevestigd.

Eindelijk gevonden en meteen besteld: echte, pure patchouli.

Het is en blijft een geur die verbonden is met mijn jeugdjaren.

Ik liep school in Leuven en had een grondige hekel aan het volgen van de lessen. Het gevolg kan je al raden. Inderdaad, ik was niet dikwijls aanwezig in de les. Maar ik hing niet, zoals de meeste van mijn medestudenten, rond in de Leuvense cafés. Nee, ik liep liefst op mijn eentje doelloos rond in de stad. Door het stadspark, de winkelstraten, het Begijnhof,…weg van de drukte. Toen ook al, bedenk ik nu…

Leuven telde in die tijd (eind ’70 begin ’80) een aantal Indische winkeltjes. Winkels waar een indringende patchouligeur zich via de steeds openstaande deur in de winkelstraat verspreidde. Het was zo’n typische geur dat ik de weg naar de ingang met gesloten ogen zou gevonden hebben. En hij had zo’n aantrekkingskracht op mij dat ik er gewoon niet kon voorbij lopen, ik werd als het ware naar binnen gezogen. Binnen zat er een man achter een eenvoudige balie. Hij zat te lezen en keek even op als je binnenkwam. Hij knikte even. De winkeltjes waren helemaal volgepropt met oosterse kleding. De sfeer was er gemoedelijk, helemaal niet opdringerig. Dit gecombineerd met de geur, de kleren, de prachtige kleuren, het had een enorme aantrekkingskracht op mij. Buiten een paar Indische geborduurde hemden kocht ik er nooit iets, maar ik kon er ongelofelijk van genieten om er even binnen te lopen.

*wat vind ik het spijtig dat ik mijn Indische hemden een paar jaar geleden toch in de spullenhulpzak stopte, had ik niet mogen doen…*

Wat patchouli betreft: je bent voor of je bent tegen. Een middenweg lijkt er niet te zijn. Ik vind het een hemelse geur. Ik weet niet of de jeugd van tegenwoordig de geur nog kent. Houtachtig, licht zoet, vochtige bossen, oriëntaals rond en een tikkeltje sensueel, ja zo zou ik hem best kunnen beschrijven.

Ik geef toe, het is een diepe warme zware geur waar je gemakkelijk een overdosis van gebruikt. Dat is ook de reden waarom het meestal niet puur gebruikt wordt maar wel als ingrediënt in verschillende parfums. Het geeft hen diepte. Zo is patchouli een belangrijk ingrediënt van mijn favoriete parfum ‘Angel’ van Thierry Mugler.

Nog een paar dagen wachten en dan zal er een bestelwagen van Postnl voor onze deur stoppen….Kan niet wachten…

uitdaging

Wat de precieze aanleiding tot mijn uitspraak was weet ik niet meer maar tijdens de lunchpauze in één van de filialen waar ik tewerkgesteld ben ontglipte me volgende woorden: ‘ Eigenlijk zou ik ook nog kassa willen leren’.

Meteen daarna realiseerde ik me wat ik gezegd had, dat was gewoon om moeilijkheden vragen…..kassa draaien met mijn warhoofd en moeilijkheden om handelingen te automatiseren, dat kon nooit goed komen.

Gelukkig werd er niet op mijn mededeling gereageerd. Oef….ik leek ontsnapt te zijn aan de gevolgen van mijn ondoordachte uitspraak.

Tot 10 minuten later volgende mededeling door de winkel klonk: ‘Els wordt gevraagd aan kassa 3’.

Ik hoopte op één of ander scanprobleem van een product van de deli/kaas afdeling maar toen ik een breed glimlachende supermarktmanager aan kassa 3 zag wist ik hoe laat het was.

‘Neem jij het van mij over, Els? Jij wilde toch kassa leren?’

‘Euh, ja, moet dat echt nu? Het is keidruk aan de kassa en ik ken er niks van’. Even probeerde ik er nog onderuit te komen maar ik besefte dat ik op die manier geen al te beste indruk zou maken. Dus besloot ik het een kans te geven en wilde me niet laten kennen.

‘Als je wilt kan je nog even meekijken en dan sta je er alleen voor’.

Zo simpel is dat….ik werd gewoon voor de leeuwen gegooid.

Het voelde wat onwennig maar over het algemeen viel het best mee. Natuurlijk had ik af en toe nog wat hulp nodig van een collega maar die durfde ik zonder probleem te vragen. Ik was ook nogal gefocust op de producten en vergat de klanten aan te kijken. Daar had ik, als klant, zelf een hekel aan, realiseerde ik achteraf. Dat was zeker een verbeterpunt.

Na een paar klanten begon ik me al wat zekerder te voelen en er vormden zich warempel al enkele standaardzinnetjes:

‘Goedemiddag mevrouw, heeft u een bonuskaart?’

‘Heeft u ook een parkingticket?’

‘Alsjeblieft en een prettige dag verder’.

Uiteindelijk ging het allemaal redelijk vlot en was ik zelfs blij dat ik de kans gekregen had. Ik was een positieve ervaring rijker. Bovendien kreeg ik er zelfs een complimentje voor. De supermarktmanager zei dat hij trots op mij was, stel je voor. Je had mij moeten zien paraderen in de winkel met die pluim in mijn gat 😉

Ondertussen heb ik hem al door, ik durf er voor te wedden dat hij me in de toekomst regelmatig een nieuwe uitdaging zal voorschotelen. Mij niet gelaten, regelmatig een nieuw doel stellen houdt me scherp. Dus kom maar op met die uitdagingen….benieuwd…

Wat de kassa betreft: nu is het enkel nog wachten op de eerste flauwe plezante die me  volgende vraag stelt: ‘Kan ik hier betalen met maaltijdseks?’

(Waag het niet, ik heb mijn antwoord al klaar!)