photochallenge 2014

photochallenge 52 weeks 28/52

 

NATUURHERSTEL, HOE VER MOET/MAG/KAN JE GAAN?

Dat er in de Antwerpse Kempen enkele zeer mooie natuurpareltjes te vinden zijn, dat heb ik de laatste jaren met mijn eigen ogen mogen ontdekken. Zo een verrassend en veelzijdig mooi gebied en zo dicht bij huis. Ik kan er niet genoeg van krijgen…elke wandeling ontdek ik wel een nieuw, mooi plekje.

 ven in natuurgebied Blakheide Beerse


ven in natuurgebied Blakheide Beerse

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Blakheide Beerse

Wat me telkens opvalt is dat er de laatste tijd in die mooie natuur zoveel gewerkt wordt. Elke zondag komen we mensen van Natuurpunt tegen die in hun vrije uurtjes de natuur aan het ‘onderhouden’ of ‘herstellen’ zijn. Herstel van heidegebied, herstel van vengebied, herstel van broekbos,…

Dan stel ik mij de vraag wat is hier nog natuurlijk aan, en hoever moet je daarin gaan? Want eerlijk gezegd ik begrijp het niet. Het klimaat veranderd, diersoorten sterven uit, nieuwe worden ontdekt, er is toch altijd een evolutie in de natuur geweest?

Waar ik het mee eens ben is het feit dat we het in sommige gebieden de natuur grondig verprutst hebben. Ontbossing, zandwinning, kleiwinning, industrialisatie, introduceren van exotische planten dier- en en boomsoorten….  Door menselijk toedoen is het natuurlijk evenwicht op vele plaatsen volledig uit balans geraakt. Is dit nog wel te corrigeren? Zo ja, hoe?

Men wil dus terug naar een vroegere situatie , het evenwicht terug herstellen. In hoeverre is dat dan nog natuurlijk als de nieuwe situatie met zulke grote en kunstmatige middelen verkregen wordt? En kan zo’n in oorspronkelijke staat hersteld gebied zichzelf blijven handhaven in de veranderde tijden? En welke is de oorspronkelijke staat van het gebied? Ik neem aan dat zo’n gebied door de jaren voortdurend onderhevig is aan veranderingen. Naar welke staat wil men dan terug? Wil men terug naar 50 jaar geleden of 100 jaar geleden? Wie bepaalt dat? Heeft de mens eigenlijk wel het recht om in te grijpen?

 

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Kunnen we niet beter de natuur zijn werk laten doen? Of is het evenwicht zover zoek dat de natuur zichzelf niet meer kan herstellen? Moeten we een handje helpen? Of net niet?

Niets dan vragen . En ik kan nergens antwoorden vinden, niet op de site van Natuurpunt (waar je trouwens interessante dingen op kan terugvinden), nergens…is er iemand onder jullie die er meer over weet?

Ik weet het niet. Ik zou denken dat we datgene wat we verprutst hebben terug moeten herstellen.  Maar of dit realistisch is en of het haalbaar is, daar heb ik vragen bij. En wat doen we met de nieuwe natuurbiotopen die door menselijk toedoen ontstaan zijn. Bijvoorbeeld de oude kleiputten die nu een paradijs voor watervogels zijn…moeten we die ook terug dichtgooien?

Wat is jullie idee hierover?

photochallenge 22/52 wie vult onze zadenbibliotheek?

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Het zaad is op in Beerse…. Ik vrees het ergste want wat men zaait zal men oogsten, en dat zal bijgevolg gene vette zijn in Beerse…geen oogstfeesten dit jaar.

Voor wie het principe van de “Zadenbibliotheek” nog niet kent:

Het concept is eenvoudig: klanten ‘lenen’ gratis zaden en brengen aan het einde van het seizoen nieuwe zaden terug. Voor alle duidelijkheid, het gaat hier om groenten-, bloemen- en kruidenzaad. De rest gelieve zich te onthouden 🙂

Het systeem is volledig gebaseerd op vertrouwen, er is geen controle, geen termijnen en geen boetes. Niet elke klant brengt zaden terug maar tuiniers die dat wel doen schenken doorgaans een veelvoud van wat ze geleend hebben.

Hoe werkt het praktisch?

De klant maakt een account aan op mijntuin.org en scant de QR codes op de zadenzakjes die hij ontleent. Dit doet hij op de tablet die gemonteerd staat op de display van de zadenbib. Klanten kunnen ook met hun eigen smartphone zaden lenen. Thuis de QR-code scannen of de plant opzoeken geeft toegang tot teeltinformatie. Ieder lid kan eigen kennis en ervaring toevoegen. Er wordt ook getoond in welke bib welke zaden beschikbaar zijn en door wie deze geschonken werden. De klant kan doorklikken op deze persoon om te kijken wat deze nog zoal in de aanbieding heeft. Optioneel kan er gedeeld worden op FB en Twitter. Vrienden en volgers kunnen zo reageren door het geven van nuttige tips. Op het forum kunnen bovendien vragen gesteld worden.

Maar in Beerse zit men blijkbaar op zwart zaad, men krijgt de zadenbibliotheek maar niet opgestart.  Het display staat er al maanden leeg bij, de randapparatuur zoals de laptop staat er nog niet…en natuurlijk het allerbelangrijkste, het zaad ontbreekt ook nog…

Al bij al, ik hoop dat dit project in goede aarde zal vallen want zulke mooie, ecologische projecten zijn eerder dun gezaaid.

 

photochallenge 52 weeks/ 13/52 uitgeput

 

 

Deze week voor mij een speciale photochallenge. De reden hiervoor is zeker niet dat Beerse niets bijzonders meer te bieden heeft, verre van. Maar wel omdat ik niet van mijn erf geraakt ben.

Dit weekend waren er de jaarlijkse opendeurdagen in onze winkel. Mijn weekend in het kort:

Zaterdagvoormiddag nog even wat uren opgevangen van een zieke collega. Gaan werken van 6 tot 12u. Dat het spoedig beter mag gaan met jou, Simone! ’s Middags in vliegende vaart, op mijn fietske, naar huis toe. Douchen, frisse kleren aan, en dan overschakelen van werkgever. Van Albert Heijn naar mezelf  🙂  Van kaas, vleeswaren en borrelhapjes naar fietsen verkopen. Even de knop in mijn hoofd omdraaien.

Het weer zag er heel wat beter uit dan met de opendeur van vorig jaar. Kijk zelf maar:

2013

2013

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was zo’n 20°C warmer dit jaar! Uiteraard hebben we dit jaar meer bezoekers gehad, en de sfeer was een stuk gezelliger. Er werden meer proefritjes gemaakt. Zoals we verwacht hadden waren het vooral de elektrische fietsen die het goed deden.

De cava ging vlot van de hand met dit dorstig weer, gelukkig had ik genoeg voorzien.

Zo werd ik op zondagochtend om 10u reeds betrapt met een glaasje. Kwestie om wat los te komen, dacht ik, dan praat ik wat vlotter  😉

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

op jullie gezondheid!

Het ganse weekend was er een gezellige drukte. Zelf hadden we weinig tijd om een hap te eten. Chips en cava, ja, dat wel. Gelukkig kwamen  mijn ouders een warme maaltijd ‘op grootmoeders wijze’ afleveren. Alleen even opwarmen. Bedankt mams en paps.

Zondagavond werd nog gezellig, samen met de buren, die de resterende flessen zijn komen leegmaken.

De voorbije nacht, voor de zoveelste keer op rij, slecht geslapen. Deze was de oorzaak wel duidelijk: cava, chips en Duvel… auw mijn maag.  Vanmorgen om 5u weer bed uit om te gaan werken. Nog gauw een stripje Dafalgan in mijn tas gestopt voor ik de deur uitging. Het werd een vermoeiende werkdag, maar met de hulp van Dafalgan sleepte ik me de dag door.

Nu zit ik in de zon, op mijn terras, voeten in de lucht. Uitgeput maar opgelucht dat dat vermoeiend weekend voorbij is. Oef! Mijn ogen wegen zwaar. Af en toe val ik even weg. Dan schrik ik weer wakker. Komaan Els, nog even volhouden! Om 21u kan je je bedje weer in.