vrouw

vaginale verjonging

Tijdens de voorbije eindejaarsperiode heb je ze zeker opgemerkt: de advertenties van schoonheidsklinieken die de vaginale verjonging d.m.v lasertherapie aanprijzen. Deze reclameboodschappen richten zich vooral op 50+ vrouwen.

Wat is er mis met de vagina’s van 50+ vrouwen, vraag ik me af? We hebben heus niet allemaal een uitgedroogd grotje of een uitgeloterde vaginawand. En wat dan nog als dit wel het geval is? Dat is de natuur en die is geweldig! Vergeet niet dat je in ruil waarschijnlijk één of meerdere prachtige nakomelingen op de wereld hebt gezet.

Vanaf het moment dat je kiest voor kinderen en zeker tijdens de, hopelijk aangename, creatie ervan liggen je gedachten ook niet bij de verwijde vaginawand die zich mogelijk 25 jaar later zou kunnen manifesteren. Deze info behoort namelijk niet tot het standaard informatiepakket dat je van huis uit meekrijgt, mijn moeder bracht me althans niet op de hoogte. Bijgevolg heb ik, net zoals de meeste vrouwen, de afweging tussen het op de wereld zetten van kinderen en het mogelijk risico op een verwijde vaginawand nooit gemaakt (ik had sowieso toch voor de kinderen gekozen). Je kiest er niet bewust voor.

Dus, als na jaren, je wonder daaronder wat verwijdt is aanvaard je dat als vrouw gewoon als onderdeel van het ouder worden.

Een andere bedenking is of de eindejaarsperiode de ideale periode is om zoiets aan te prijzen. Het zou me sterk verbazen. Het lijkt me namelijk nogal bizar om een bon voor vaginale verjonging als kerstcadeau te krijgen. Ik kan me het gegniffel al inbeelden wanneer je als vrouw een cadeaubon ‘goed voor een vaginale verjonging’ onder de toeziende blikken van ouders en kinderen uit een envelop zou halen. En als die bon een cadeau van je partner zou zijn, wat moet je daar als vrouw van denken? Is het een hint? Vind hij je niet strak genoeg meer in je onderste regionen? Hebben de heren er al aan gedacht dat hun jongeheer misschien ook niet meer zo paraat staat dan vroeger het geval was? En ons, vrouwen, bijgevolg ook wat minder ‘vulling’ bezorgt? Het mes snijdt dus aan beide kanten.

Vrouwen die toch kiezen voor vaginale verjonging kunnen misschien ook meteen de optie “herpositionering van de clitoris” overwegen. Van horen zeggen weet ik dat niet elke man het nodige fingerspitzengefühl bezit om dat bijzondere plekje blindelings te lokaliseren.

warme nachten

Ik had gedacht dat ik na zo’n vermoeiende werkdag als een blok in slaap zou vallen. Het tegendeel bleek waar te zijn, het heeft me heel wat moeite gekost om de slaap te vatten. Te warm…. dekbed wegduwen, te koud….. dekbed weer over me heen trekken, te warm…. zo ging het maar door.

Achteraf bleek dat ik tijdens een ‘te warm fase’ toch ingedommeld was. Want vanmorgen vertelde mijn partner me dat ik, toen hij zich naast mij kwam nestelen, met heel mijn hebben en houden bloot lag. Sterker nog, hij zei me dat hij kon liplezen.

Wat moet ik met zo’n man?

Louise en ik

Sinds een paar jaar zijn we onafscheidelijk, Louise en ik. We leerden elkaar online kennen. Bij de eerste ontmoeting was het meteen raak: liefde op het eerste gezicht.

Ja, bij deze kom ik uit de kast: ik zie Louise graag! Ze bezorgt me dat bijzonder hemels gevoel. Hoe kan het ook anders, haar achternaam is Hemel, het lijkt wel voorbestemd.

En Eric hoor ik je denken? Eric vindt het oké, meer nog, hij bekijkt ons graag als we samen zijn. En hij heeft toegegeven dat hij ervan geniet.

Op onze high heels schuimen Louise en ik geregeld feestjes en speciale gelegenheden af. Gegarandeerd dat de hoofden van de mannelijke genodigden onze richting uitdraaien.

We vullen elkaar perfect aan, met zachtheid camoufleert ze mijn scherpe kantjes en ik zorg dat zij de volle aandacht krijgt. De perfecte symbiose, dat kan je wel stellen.

Nochtans, we zijn erg verschillend. Zij is zwart, ik ben blank. Maar van enig racisme is er geen sprake, het is al langer geweten dat ik voor zwart val.

Benieuwd naar Louise? Kan je mijn geheim bewaren? Dan vind je hieronder een foto van haar. Met haar toestemming weliswaar:

Louise

wist je dat…

  • eerdere wist je datjes:
wist je dat…….wist je dat ……..wist je dat…….wist je dat……

im-aware-that-im-rare-quote-1

  • ik van gregoriaanse gezangen hou? Ik word rustig van de eenvoud die ze uitstralen.
  • ik korte tenen heb? Maar ik klaag niet, ze zijn mooi recht en ik ben er wel blij mee.
  • ik het haat om alleen boodschappen te gaan doen? Ik mag dan wel in een supermarkt werken, na mijn werkuren daar nog winkelen is er echt teveel aan. Ik ben steeds afgeleid: dat vak staat leeg, die koeling is niet netjes, dat prijsetiket ontbreekt,….Dus telkens ik ga winkelen beloon ik mezelf door een smoothie te kopen en die op weg naar huis in de auto op te drinken.
  • ik eens een ganse dag met een wasspeld onder aan mijn jas heb rondgelopen? Ik had de jas ’s morgens van de wasdraad gehaald en niet gemerkt dat er een  wasspeld aan blijven hangen was.
  • dat dit blog reeds meer dan 5 jaar bestaat? In die tijd heb ik al menig blog zien komen en ook weer verdwijnen.  Ik merk dat er een vaste kern volhoudende bloggers is.
  • ik een verwoed recepten verzamelaar ben? Op de agf (aardappelen-, groenten- en fruitafdeling) van AH staan van die leuke receptenkaarten. Telkens er een nieuwe reeks geplaatst wordt ben ik er als eerste bij om mij te bevoorraden. Thuisgekomen worden de recepten in een ringkaft geplaatst en in tijden van weinig kookinspiratie neem ik mijn receptenkaft erbij.
  • ik op 5 locaties tewerkgesteld ben? Oud- Turnhout, Gierle, Berchem, Antwerpen en Wemmel. Bijgevolg doe ik zeer afwisselend werk en dat is waar ik van hou. Binnenkort neem ik jullie eens mee in een typische werkdag van mij…
  • als ik worsten bak knijp ik steeds het gemalen vlees uit de eindjes voor ze in de pan belanden. Soms is er zelfs eentje helemaal op. Rauw varkensvlees, niet gezond ik weet het.
  • dat ik mij er telkens aan erger dat er tegenwoordig in hotels geen washandjes meer in de badkamer liggen?

eerlijk over mezelf

Onverschilligheid, er valt wat over te zeggen…vooral op persoonlijk vlak:

Het cliché zegt dat vrouwen empatische, zorgzame en emotionele wezens zijn, zichzelf steeds wegcijferend en steeds met een luisterend oor.
Als ik er over nadenk kom ik tot de conclusie dat ik geen cliché vrouw ben.
Ik vertoon meer onverschillig gedrag dan de gemiddelde vrouw.
Dit terwijl ik vanbinnen wel empatisch ben. Een beetje tegenstrijdig, niet?

Teveel empathie kan bij mij tot emotionele overbelasting leiden. Ik geraak overstuur door een overdosis aan drama en emoties. In die emotionele chaos verlies ik overzicht over het geheel en ik ga eronderdoor. Dan duik ik mijn denkbeeldige put in.

Tijdens mijn jeugdjaren ging ik dikwijls mijn depri-putje in maar door de jaren heb ik bij mezelf een filter ingebouwd. Van mensen uit mijn directe omgeving hoor ik wel eens dat ik een soort muur heb waar ze niet over komen.
En dat is zo, ik laat niemand toe binnen de muur die ik opgebouwd heb rond mijn innerlijke rust. Want die laat ik niet graag verstoren. Niet door anderen, niet door gebeurtenissen in mijn dagelijks leven.

(meer…)