herfstrit plog

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

De uitgescheurde advertentie hing al enkele weken aan de keukenkast. De jaarlijkse Herfstrit vormt voor ons de afsluiting van het motorseizoen en vandaag, 30/10, was het zover. Eerst nog de voorbereiding: weerbericht beluisteren, aangepaste kleding aantrekken, motor- gps instellen, regenkleding en een klein noodrantsoen voor onderweg meenemen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

De motor (alias MiLF mobiel) wordt van stal gehaald. Het belooft een zonnige dag te worden.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Klaar voor vertrek richting Moerzeke, de startplaats. Nog snel een selfie.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

We starten de bepijlde rondrit die grotendeels over rustige landelijke wegen loopt. Net zoals vorige jaren verloopt de organisatie vlekkeloos. Politie op de drukke kruispunten, pechverhelping onderweg, je doet alles op eigen tempo en kan een tussenstop maken waar je maar wilt. Onderweg zitten de caféterrasjes dan ook afgeladen vol met motorrijders…bijzondere sfeer. Veel mensen die in de deuropening staan, zwaaiende kinderen en opvallend veel oudjes langs de straten die verbaasd staan te kijken. Er wordt vrolijk gezwaaid en teruggedraaid. Het gebeurt natuurlijk niet dagelijks dat er zo’n 4000 motorrijders voor je deur passeren.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Zoals je ziet: het is eind oktober maar we genieten van een uitzonderlijk zonnige dag.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Middagpauze.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

img_2980

Na de eet- en plaspauze weer op weg. We worden gefotografeerd.

dsc00211-large

Een bekend gezicht, Marijn De Valck, peter van de Hartrijders.(foto van Wilfried Dyserinck)

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Hier blijven de deuren dicht. Spijtig voor de duozitters die wel een biertje lusten 😉

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Collega- rijders, zij het op vier wielen. Eric en ik kijken elkaar aan en denken hetzelfde: een idee voor over 25 jaar…want eens motorrijder, altijd motorrijder!

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

We bereiken het eindpunt in Hamme waar we onze eetbonnetjes ruilen voor een knapzak en koffie.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

De terugrit naar huis met achter ons de ondergaande zon. In totaal werd er €18000 ingezameld voor de Vlaamse Vereniging Autisme, de Hartrijders doen hun naam alle eer aan!

wist je dat…

Deel 1 “van wist je dat” vind je hier

 

mijn autoradio steeds op StuBru afgestemd staat?

voornamelijk voor de combinatie van vlotte muziek en verkeersinfo

ik weleens luidop durf meezingen

één uitzondering: om 5u ’s ochtends op de snelweg, als het verkeer nog vlotjes loopt, verkies ik een cd met klassieke muziek waarbij ik de volumeknop serieus durf opendraaien

ik liefst zwarte schoenen draag?

omdat ik ze mooi vind staan onder elke outfit

ze vormen een beter geheel met mijn donkere haren en ik hou gewoon niet van bruin, ook niet in mijn kleding

als uitzondering op die regel staat er 1 paar rode pumps in de schoenenkast

ik veel beter slaap sinds ons bed met het hoofdeinde naar het zuiden gericht staat?

raar vind ik dat, ik geloof niet echt in aardstralen enzo

het voelt gewoon veel beter om in deze richting te slapen

ik een bril draag tijdens het autorijden?

vooral als het regent focussen mijn ogen zich op de autoruit (door de regendruppels denk ik) waardoor ik een minder goed verzicht heb

ik dit jaar helemaal geen zin heb om onze kerstboom op te zetten?

en dat dus ook niet ga doen

één groot voordeel: ik ga hem ook niet moeten opbergen

ik meer en meer online koop?

kleding, schoenen, boodschappen, noem maar op

gemakkelijk, tijdswinst, prijzen vergelijken, aan de deur geleverd, enkel voordelen

dat ik dan geen winkelplezier heb?

inderdaad, ik ben waarschijnlijk een atypische vrouw ik hou niet echt van slenteren door de winkelstraten

winkel in winkel uit, nee bedankt

ik sinds kort vast in Antwerpen werk?

en bijgevolg dagelijks moet filerijden

als je op de verkeersinfo hoort: “E34 Turnhout- Antwerpen filerijden 1u 5min” ik er gegarandeerd sta aan te schuiven

ik het haat om te laat te komen?

om deze reden ben ik me tijdens het filerijden de ganse tijd aan het ergeren

“te laat komen is een keuze” zei een vroegere collega ooit

niet mee eens dus, in België toch niet

’t was trouwens een Nederlander die dat beweerde

een goed gevulde lingerieschuif heb?

de meeste vrouwen hebben een verzameling schoenen of handtassen maar ik hou het bij lingerie

de lingerieschuif is dan ook de grootste investering van mijn ganse garderobe

en ja, die koop ik ook online

ik een zwak heb voor mannen die hun taal correct en creatief gebruiken?

foutloos schrijven, uitspraak, zinsbouw, humor, woordspelingen, gedichten,…

daar val ik voor

mijn schouders mijn lelijkste lichaamsdeel vind?

er zit een gootje in van mijn bh bandjes

daarom zal je mij ook nooit zien in een topje met spaghettibandjes

je mij zelden in badpak of bikini te zien zal krijgen?

heeft niets met mijn schouders te maken

wel met het principe dat ik zelf wil kiezen wie mij (bijna) naakt te zien krijgt

rare vrouw ben ik hè?

als ik aan de computer zit en enkele keren moet doorklikken, ik deze stappen dan voor mezelf luidop onder woorden breng?

dit ondertussen een automatisme geworden is en bijgevolg te laat tot het besef kom dat ik daar niet alleen zit

als oudere werknemer mijn leeftijd het enige bruikbare excuus is dat ik daarvoor kan bedenken en ik daar dan ook dankbaar gebruik van maak

ik geen personenweegschaal in huis heb?

omdat ik mezelf ken:

als de weegschaal er zou staan zou ik een innerlijke dwang voelen om me iedere dag te wegen, wat alleen maar ergernis tot gevolg zou hebben

1x per jaar tijdens het arbeidsgeneeskundige onderzoek is genoeg

mijn gewicht is best oké hoor

 

climacterium

Ik denk dat het zover is.

Denk? Nee, ik ben er zeker van!

Het einde van mijn vruchtbare leven is nabij. Mijn eierstokken gaan met pensioen.

Ik kan niet zeggen dat ik er rouwig om ben, ze deden hun werk prima, ze leverden elke maand een pracht van een eitje af waarvan er 2 mochten uitgroeien tot fantastische kinderen. Nu verdienen ze eeuwige rust. En ik zal er mij, in tegenstelling tot sommige vrouwen, niet minder vrouwelijk door voelen.

Menopauze dus.

Pauze? Pauze voor wat? Voor een volgend hoofdstuk in mijn leven? Het laatste, ook de aftakeling genoemd? Of wordt het mijn tweede jeugd, wie zal het zeggen?

De eerste tekenen dienden zich enkele weken geleden aan.

De bitch die menopauze heet bezorgd me enorme opvliegers. Mijn lichaamsthermostaat lijkt defect.

’s Nachts wordt ik badend in het zweet wakker, en ons bed, ja… daarbij vergeleken is de Middellandse Zee er niets bij. Dekbed weg, na een paar minuten lig ik te rillen van de kou. Terug onder het dekbed. Gevolg: een volledig verstoord slaappatroon. Gevolg: ik zie er moe uit. Gevolg: iedereen vraagt me of er iets scheelt. Moet ik nu aan iedereen gaan uitleggen dat ik last heb van opvliegers?

Overdag, aan het werk of niet, de hormonen gieren door mijn lijf. De komst van zo’n opvlieger kondigt zich aan met een warm gevoel in mijn bovenlichaam en mijn hoofd. Dan weet ik wat gaat volgen. Thuis kan ik me gemakkelijk van wat kledingstukken ontdoen maar als je aan het werk bent…..dat is om problemen vragen. Dus sta ik maar te puffen. En ga ik me, indien mogelijk, wat verfrissen aan de waterkraan. Ik merk dat collega’s elkaar met een vragende blik aankijken: “wat is er met Els?”

En ik ben ook enorm huilerig. Bij de minste ontroering vloeien er tranen. Moet ik aan iedereen uitleggen dat het mijn hormonen zijn die zich wispelturig gedragen? Dat het niet zo erg is als het eruit ziet? Het is wel erg verdorie!

De man heeft het eigenlijk wel getroffen met zijn penopauze. Ze schijnen een tweede jeugd te beleven, veranderen van kleding- en haarstijl, gaan met de motor rijden en daar bovenop daten ze een jongere vrouw. De pietzakken…

Ik hoop één ding: dat die hormonenstorm vlug zal luwen want ik weet niet of ik dit lang volhoud. En het vooruitzicht dat mijn tepels binnenkort richting vloer gaan wijzen, mijn grotje gaat uitdrogen, mijn seksappetijt gaat wegebben en het lichaamsvet zich gaat opstapelen maakt mij er niet blijer om.

Ondanks de naderende aftakeling probeer ik er toch nog het beste van te maken:

  • ik ga me zo’n handig zakventilatortje aanschaffen
  • indien nodig blijkt ga ik me wat liftende lingerie aanschaffen
  •  ik organiseer een menopauzefuif met als hoogtepunt de rituele verbranding van mijn tampons en maandverbanden, en dat is meteen ook een passende gelegenheid om afscheid nemen van mijn P.M.S. en anticonceptie, allemaal dingen die ik maar al te graag kwijt wil
  • over het daten met een jongere man ga ik nog even nadenken

 

het ondersnitje

Jij durft nogal veel hè?
Ja, ik sta voor vele dingen open.
Heb je een voorkeur?
Of wat wil je zeker niet?
O, doe maar, ik vertrouw op jou.
Mag ik dan iets nieuws proberen?
Natuurlijk, bij mij altijd, dat weet je. Had je al iets in gedachten dan?
Ja, mag ik scheren?
Zolang je er maar geen hartje of een pijl in scheert vind ik het oké.
En kaal vind ik ook maar niets.
Dat was ik niet van plan.
Oké, doe dan maar, verras me.
De tondeuse deed haar werk.
En, wat denk je er van?
Ze draaide de spiegel zodat ik het resultaat kon bekijken.
Dat is weer eens wat anders, hè?
Inderdaad, dat heb je weer goed gedaan.
Dat ondersnitje staat me wel.

geluksmomentje van de dag

img_9604foto: Els, 23/10/2016 Beerse

Vanmorgen 8u, de vroege herfstnevels hingen nog in ons tuintje.

We zaten aan de ontbijttafel vanwaar we een mooi zicht op onze tuin hebben.

Onze aandacht werd getrokken door een bijzondere verschijning op onze tuinafsluiting. We herkenden onmiddellijk het kleine, gedrongen, kleurrijke vogeltje met de lange snavel.

‘Een ijsvogeltje, rap, rap, het fototoestel’

Het vogeltje liet zich gewillig fotograferen. Als een echt catwalkmodel draaide hij zich in verschillende poses zodat we zijn prachtig vederkleed volledig zouden kunnen bewonderen. Het fototoestel klikte.

Even bleef hij stilzitten.

Dan plots…..schoot hij als een pijl uit een boog onze vijver in….ging helemaal kopje onder….en vloog weg met, stevig in zijn bek geklemd, één van onze vissen.

En wij…ja wij…bleven verbaasd achter.

De snoodaard…..